The Money’s Gone. The Industry’s Collapsing. And Nobody’s Talking.

For the past ten months, the complete shutdown of funding for film and television productions—whether already in progress or still in pre-production—by EKOME/Creative Greece has thrown the industry into a downward spiral. Add to that the endless delays in launching the new application platform for the Cash Back program, and what do we have? Chaos.

This platform was supposed to go live on October 1, 2024—officially. But here we are, creeping into February 2025, and nothing. And the kicker? The Ministry of Culture and Creative Greece have made it abundantly clear: they won’t approve or pay for anything—at least until June 2025.

The consequences? Dead projects. Abandoned productions. A mass exodus of international co-productions—Italy, Malta, Bulgaria are now the go-to locations. Greece? A joke. Films waiting for pre-approval? Films wrapped for over a year? There’s no money to pay for them. None. Zero.

And let’s talk about those big Hollywood productions.
Why did Christopher Nolan’s Odyssey shoot in Morocco and Malta?
Why is Mel Gibson’s The Passion sequel being filmed in Malta?
They could have been shot in Greece. They should have been shot in Greece.

But everyone in the business already knows: EKOME/Creative Greece doesn’t pay. And why isn’t the CEO Leonidas Christopoulos and his Board of Directors addressing this? Why aren’t they answering for the missing funds?

The truth is the treasury is empty. More than 150 million euros missing.

And let’s be real: you can’t have a film industry without money. Throwing a few 5,000 and 10,000 euro sponsorships at festivals while there’s a 150 million euro black hole is like tossing a bucket of water on a burning skyscraper.

Forty percent. That’s the magic number when you compare Greece and Malta. Both playing the same game, both dangling that lucrative rebate, hoping to lure the big productions, the Hollywood dollars, the European auteurs. But numbers on paper don’t tell the whole story—what matters is how fast and how clean that money flows.

Here’s where Malta shakes things up. They open the gates. Feature films, TV dramas, animation—sure. But they go further. Reality shows, game shows, the unscripted circus of modern entertainment. Greece? Not interested. They keep it classical, highbrow, no room for the unscripted chaos of reality TV.

The price of entry. In Greece, you need to lay down €200,000 for a feature film before you even step into the ring. Malta? They cut that number in half—€100,000. The message is clear: smaller productions, indies, risk-takers—come here. We’ve got space for you.

And the result? Greece is bleeding talent. The dreamers, the creators, the visionaries—they’re all leaving.

They’re taking their stories to Malta, to Bulgaria, to Italy—anywhere but here. Because you can’t build an industry on broken promises.

While Malta rolls out the red carpet, Greece lets its own filmmakers rot in limbo. And with every delay, with every unanswered call, the world takes notice.

The studios? They’ve moved on. The investors? Gone. And the local industry? Dismantled, piece by piece, by bureaucratic indifference.

This isn’t just a crisis. This is cultural suicide.

And yet – silence.

Greek Film Industry Further reading:

The post Greece’s Film Industry Collapse: Missing Millions, Broken Promises, and a Deafening Silence first appeared on Film Industry Watch.

As wildfires scorch Los Angeles, leaving entire neighborhoods in ruin and the global film industry bracing for aftershocks, across the Atlantic, Greece presents its own brand of chaos. The state-run EKOMMED-Creative Greece, in a move as audacious as it is absurd, has just announced its financial co-sponsorship of the 2027 European Film Awards. The news lands like a bitter joke among film industry insiders—a press release dressed in grandeur while the foundation rots beneath.

Here’s the harsh reality: Creative Greece is broke. Its coffers are empty, unable to pay producers for completed TV shows and films, let alone provide the necessary pre-approvals for the 100-plus projects languishing in limbo. Yet, somehow, they have the gall to promise a glittering event for 2027, one they claim will be broadcast by the state network ERT and the European Broadcasting Union. Never mind that since May 2024, the platform for new project submissions has been shut down, a quiet admission that there’s no money for 2024 or 2025. But 2027? Wow! Miraculously, the funds will appear. Like magic.

By then, Leonidas Christopoulos, the ineffectual president of Creative Greece, will likely be long gone, as will the right-wing government of Kyriakos Mitsotakis. They’ll leave behind a legacy of empty promises and a film industry they turned into a hollow shell.

Standing beside Christopoulos in this farcical press announcement is Harris Doukas, the mayor of Athens. Once hailed as a progressive leader, Doukas now presides over a capital drowning in garbage, earning its reputation as one of Europe’s filthiest cities. And yet, here he is, beaming with delusion. He welcomes an event he claims will attract more productions to Athens, championed by the city’s so-called Film Office . But he’s blind to the obvious: serious producers won’t gamble their time or resources on a country that offers no financial stability, no infrastructure, and no guarantee of support. The reality on the ground is grim—Athens isn’t a hub for filmmaking; it’s a mirage.

This isn’t just incompetence; it’s theater. A performance designed to distract from the dysfunction beneath. But as the flames of mismanagement burn brighter, even this illusion is beginning to crumble.

MORE THAN A SHEER COINCIDENCE?

In the shadowy depths of Greek cinema politics, where ambition and influence collide, a tangled web of alliances and secretive deals is beginning to unravel. The stage was set when veteran  film critic, and EFA member, Panagiotis Timogiannakis posted on his Facebook on January 8, 2025 at 11:09 am local time) revealing exclusive details about Spiros Taraviras—an Athens-based director—who allegedly played a key role in securing Athens as the host city for the 2027 European Film Awards (EFA).

Taraviras wasn’t just a behind-the-scenes operator; he served on a committee, in August 2024,  handpicked by none other than Minister of Culture Iason Fotilas, the same Fotilas whose ministry approved Murderess (Fonissa), a Tanweer production, as Greece’s official entry for the Best International Picture Oscar. A connection? A coincidence? Or something more deliberate lurking behind the curtain?

But this is only the surface of a much deeper, darker story.

According to industry sources who wish to remain anonymous —hallmarks of a system shrouded in secrecy—Taraviras initially pitched the EFA event directly to Tanweer, attempting to link it to the company behind Murderess. When the proposal failed, despite Tanweer reportedly funding Taraviras’ “negotiations” across Europe, the narrative shifted. Enter, months later, Minister Fotilas, stepping in after the Oscars fiasco like a deus ex machina. Suddenly, the EFA event shifted from a private venture to a state-sponsored spectacle. The ruling party’s golden boys were positioned to amass millions and run, bolstered by the official seal of the Ministry of Culture and the unwavering support of the state-controlled broadcaster, ERT.

The ethical concerns here are undeniable. How can a director, serving on a committee appointed by the Minister of Modern Culture, engage in negotiations with a company whose production he actively influenced during the selection process—without disclosing such a clear conflict of interest to Ministry officials? The situation becomes even more alarming when we learn that this same committee member, who cast a vote for the Oscars submission, had previously worked for the nominee company, earning a fee of thousands of euros before the voting took place. Shouldn’t he have stepped aside from the entire process? Is this a case of diplomacy or outright duplicity? A conflict of interest or blatant misconduct?

The 2027 EFA event may glitter on the surface, but beneath lies the unmistakable stench of a system built on favors, influence, and backroom deals. This is not just about cinema and art—it’s about politics, control, and the bonfire of the vanities…

SOURCES:

https://www.radiotvlink.com/en/cinema/15783

The post Politics, Power & the Bonfire of Vanities: The 2027 (!) European Film Academy Event in Athens first appeared on Film Industry Watch.

(By Hector Alejandro Morales, Film Industry Watch contributor and Greek industry insider)

Μετά τη δημοσίευση του άρθρου «Κατηγορίες για Διαφθορά και Παρακμή στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου» από το filmindustrywatch.org, το οποίο αποκάλυψε τις πρακτικές τύπου καρτέλ πίσω από τις κρατικές επιδοτήσεις στην Ελλάδα, αυξάνεται το κύμα δυσαρέσκειας για την κατάσταση της ελληνικής κινηματογραφικής βιομηχανίας και τους μηχανισμούς χρηματοδότησης της. Μετά το φιάσκο (της υποβολής εθνικής συμμετοχής) στα Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας, το Υπουργείο Πολιτισμού (Ιάσων Φωτήλας και Λίνα Μενδώνη) και ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης απέτυχαν να τηρήσουν τις υποσχέσεις τους για αλλαγές. Τα βασικά σημεία που αναδεικνύουν τη συνεχιζόμενη έλλειψη προόδου και τις δομικές αναποτελεσματικότητες:

Αλλαγές Ηγεσίας με Ελάχιστο Αντίκτυπο

Οι αλλαγές ηγεσίας φαίνονται περισσότερο συμβολικές παρά ουσιαστικές, καθώς ο νέος διευθύνων σύμβουλος, Λεωνίδας Χριστόπουλος, συνεχίζει την ίδια αναποτελεσματική ατζέντα. Το Διοικητικό Συμβούλιο της Creative Greece αποτελείται από έναν πολιτικό μηχανικό και τέσσερις δικηγόρους—κανένας από τους οποίους δεν έχει καμία σχέση με την οπτικοακουστική παραγωγή—και όλοι είναι συνδεδεμένοι με το κυβερνών δεξιό κόμμα, τη Νέα Δημοκρατία.

Ο διευθύνων σύμβουλος Λεωνίδας Χριστόπουλος λαμβάνει τον εντυπωσιακό ετήσιο μισθό των 240.000 ευρώ, ενώ το υπόλοιπο διοικητικό συμβούλιο κερδίζει συνολικά 200.000 ευρώ ετησίως. Παρά τις πολυάριθμες ανακοινώσεις για φιλόδοξα σχέδια υποστήριξης ταινιών μεγάλου μήκους, βιντεοπαιχνιδιών και κινουμένων σχεδίων, ο Χριστόπουλος δεν έχει παραδώσει απτά αποτελέσματα. Η Creative Greece και η πρωτοβουλία Cash Back έχουν χάσει κάθε αξιοπιστία. Παρά τις υποσχέσεις ότι 110 εκατομμύρια ευρώ θα είναι διαθέσιμα το 2025 για την πρωτοβουλία Cash Back, επικρατεί πλήρης σιωπή σχετικά με τις προεγκρίσεις και τις πληρωμές για τα ολοκληρωμένα έργα. (Η Creative Greece απασχολεί πάνω από 180 εργαζόμενους, εκ των οποίων περίπου 70 εργάζονται για την πρωτοβουλία Cash Back, το πρώην ΕΚΟΜΕ– νυν ΕΚΚΟΜΕΔ/Creative Greece.

100+ Έργα σε Εκκρεμότητα

Περισσότερα από 100 έργα παραμένουν σε εκκρεμότητα στο πλαίσιο του προγράμματος Cash Back (το οποίο έχει μετονομαστεί σε Creative Greece), λόγω συστημικών αναποτελεσματικοτήτων στις διαδικασίες προέγκρισης και πληρωμής. Αυτό το αδιέξοδο εμποδίζει τη δημιουργικότητα και την πρόοδο του κλάδου, ιδιαίτερα για ανεξάρτητους και ανερχόμενους δημιουργούς. Με τους τρέχοντες ρυθμούς, φαίνεται εξαιρετικά απίθανο το Διοικητικό Συμβούλιο να εγκρίνει ή να χρηματοδοτήσει οποιοδήποτε έργο έως το τέλος Ιανουαρίου 2025, πόσο μάλλον να αντιμετωπίσει την εκκρεμότητα των πάνω από 100 αιτήσεων.

Καθυστερήσεις Χρηματοδότησης και Πλατφόρμας

Η αναστολή της χρηματοδότησης και οι καθυστερήσεις στην έναρξη της νέας πλατφόρμας αιτήσεων για το πρόγραμμα Cash Back έχουν επιδεινώσει περαιτέρω την κατάσταση. Ενώ η πλατφόρμα είχε αρχικά προγραμματιστεί να τεθεί σε λειτουργία την 1η Οκτωβρίου 2024, με βάση το ΦΕΚ, η έναρξη έχει πλέον αναβληθεί για τα τέλη Ιανουαρίου 2025. Αυτή η καθυστέρηση έχει παραλύσει τις κρίσιμες εξελίξεις στον κλάδο, με αποτέλεσμα οι περισσότερες συμπαραγωγές να επιλέγουν γειτονικές χώρες όπως η Ιταλία, η Μάλτα και η Βουλγαρία για γυρίσματα.

Προβλήματα στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας

Το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας δέχεται επίσης έντονη κριτική για την εξάρτησή του από κρατικά επιδοτούμενες ταινίες του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Παρά την παραγωγή άνω των 400 ταινιών μικρού μήκους ετησίως, το φεστιβάλ συνεχίζει να προβάλλει τις ίδιες κρατικοδίαιτες ταινίες, προκαλώντας ανησυχίες για τη συμπερίληψη και τη διαδικασία επιλογής βάσει αξίας. Η εμμονική εμπλοκή των ίδιων προσώπων στο προσκήνιο και το παρασκήνιο διατηρεί μια νοοτροπία αποκλεισμού, ενώ η πρόσφατη προκήρυξη για νέο καλλιτεχνικό διευθυντή του φεστιβάλ δεν έχει εμπνεύσει ουδεμία εμπιστοσύνη.

Ένα Σύστημα σε Βαθιά Κρίση

Η διαρκής αδιαφορία για την πραγματική αξία και το ταλέντο, η χρηματοδότηση των μετριοτήτων και των διαπλεκόμενων, υπογραμμίζει ένα βαθύτερο πολιτιστικό και θεσμικό πρόβλημα, όπου οι ευκαιρίες είναι αποσυνδεδεμένες από τις ευρύτερες δυνατότητες του κλάδου. Είναι επιτακτική η ανάγκη για τολμηρές μεταρρυθμίσεις, διαφανείς διαδικασίες χρηματοδότησης και μια ανανεωμένη δέσμευση για αξιοκρατία, ώστε να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη και να ξεκλειδωθεί το πραγματικό δυναμικό της ελληνικής κινηματογραφικής βιομηχανίας.

English version:

FURTHER READING:

https://pasok.gr/ti-symbainei-sto-ekkomed

The post Συνεχίζεται το τέλμα στον ελληνικό κινηματογράφο! first appeared on Film Industry Watch.

Following our publication of the article “Corruption and Decadence in the Greek Film Center”, which exposed the cartel-like operations behind state subsidies in Greece, there is a growing wave of frustration with the state of the Greek film industry and its funding mechanisms. After the Best International Picture Oscars fiasco, the Ministry of Culture (Iason Fotilas and Lina Mendoni) and Prime Minister Kyriakos Mitsotakis failed to fulfill their promises for change. Several key points highlight the ongoing lack of progress and structural inefficiencies:

1. Leadership Changes with Minimal Impact
   Leadership transitions appear more symbolic than substantive, as the new CEO, Leonidas Christopoulos, continues the same ineffective agenda. The Board of Directors of Creative Greece comprises one civil engineer and four lawyers—none of whom have any connection to audiovisual production—and all are affiliated with the ruling right-wing party, New Democracy.
   CEO Leonidas Christopoulos earns an impressive €240,000 annually, while the rest of the board collectively takes home €200,000 per year. Despite numerous press releases boasting grand ambitions to support feature films, video games, and animation, Christopoulos has failed to deliver tangible results. Creative Greece and the Cash Back initiative have lost all credibility. Despite promises that €110 million will be available in 2025 for the Cash Back initiative, there is complete silence on pre-approvals and payment for completed projects. (Creative Greece has over 180 employees, with around 70 of them working on the Cash Back initiative.)
   
   
2. 100+ Stalled Projects
   Over 100 projects remain in limbo under the Hellenic Cash Back program (now rebranded as Creative Greece), stalled due to systemic inefficiencies in pre-approval and payment processes. This backlog hampers creativity and industry momentum, particularly for independent and emerging filmmakers. Given the current pace, it seems highly unlikely that the Board of Directors will approve or fund any projects by the end of January, let alone address the backlog of 100 stalled applications.
   
   
3. Funding and Platform Delays
   The suspension of funding and delays in launching the new applications platform for the Cash Back program have further aggravated the situation. Originally set to go live on October 1st, the platform’s launch has now been pushed to late January 2025, stalling critical developments across the sector. Meanwhile, most co-productions are choosing neighboring countries like Italy, Malta, and Bulgaria for filming.
   
   
4. Drama Short Film Festival Issues
   The Drama Short Film Festival continues to showcase predominantly state-subsidized films from the Greek Film Center, despite the production of over 400 short films annually. This raises serious concerns about inclusion and merit-based selection. The persistent involvement of the same decision-makers reflects entrenched gatekeeping. The recent call for a new festival director has done little to inspire confidence.

The pervasive disregard for genuine merit highlights a deeper cultural and institutional problem, where opportunities are disconnected from the industry’s broader potential. Urgent reforms are needed to address these systemic failures and restore trust in the Greek film industry.

Further reading:

https://www.lifo.gr/now/entertainment/festibal-dramas-apohorei-o-thanasis-neofotistos-apo-epikefalis-toy-spoydastikoy

https://pasok.gr/ti-symbainei-sto-ekkomed

The post Decadence & Dysfunction: A Call for Greek Film Reform first appeared on Film Industry Watch.

Kekatos has been mentioned on our site multiple times in connection with various scandals. These include allegations of manipulating the circumstances of his short film’s Palme d’Or win – specifically that the short was produced by the producer of a jury member on the awarding committee – as well as involvement in alleged corruption at the Greek Film Center, which included project readers awarding funding to themselves, and alleged accusations of toxic on-set behavior from fellow Greek filmmakers. Such reports describe alleged public firings, the alleged removal of properly earned credits (including that of a co-writer), and the appropriation of Greece’s LGBT community for personal gain, despite Kekatos himself not being a member of that community. The film’s producers were Eleni Kossyfidou (producer of jury member Panos H. Koutras) and French producer Guillaume Dreyfus. The controversy includes what seems like a concealment of Eleni Kossyfidou being the film’s producer until two years after the festival has ended. Kekatos was also recently removed from being the head of the committee selecting the Greek film to the Oscars, for the same reasons.

Kekatos’s Palme d’Or win in 2019 left many observers shocked, as the short itself, according to numerous sources, was deemed undeserving not only of the award, but even of participation in the competition. It later emerged that Wim Vanacker, a Cannes committee member who is also mentioned repeatedly on our site in connection with various controversies, had been a Jury Member and guest of Kekatos at a 2018 film festival that Kekatos organized in Greece, a full year before being invited to Cannes, by the same committee Vanacker servers in.

A voice recording of Jury member Panos H. Koutras recounting in his own words how he “pushed the other films out of consideration” is available here. By eliminating the competition Koutras ensured that the film produced by his own producer, will win the award. For all we know, someone might have been paid to include Kekatos’s new film in the program. With this kind of track record, who knows?

By featuring Our Wildest Days in their Generations program, the Berlin Film Festival appears to tacitly endorse these alleged behaviors. This decision further erodes public confidence in an industry that has been in decline for years – not just because of evolving audience tastes and technological changes, but also due to a pervasive culture of nepotism and corruption that undermines artistic integrity and drives audiences away. Instead of showcasing talented filmmakers whose work is genuinely deserving, the festival is seen as supporting allegedly corrupt figures who have advanced their careers through personal connections and manipulations of the industry, as detailed on our site.

The allegations referenced in this article are based on publicly available information, individual testimonies, and third-party sources. Nothing contained herein should be construed as definitive proof of wrongdoing, nor as legal, financial, or other professional advice. All opinions expressed are those of the respective sources. Readers are encouraged to conduct their own research.

About Vasilis Kekatos

Vasilis Kekatos is a Greek film director best known for his short film The Distance Between Us and the Sky, which won the Cannes Palme d’Or for Short Film in 2019. He later directed Our Wildest Days, his first feature, which was invited to the 2025 Berlinale.

Kekatos has been repeatedly mentioned in connection with alleged irregularities and favoritism within European film institutions. His name appears in reports concerning alleged conflicts of interest surrounding his Cannes win – including the participation of individuals linked to his producers – and in discussions of alleged governance issues at the Greek Film Center.

Further reading:

Conflict of Interest Taints 2019 Cannes Palme d’Or Award for The Distance Between Us and the Sky by Vasilis Kekatos

Alleged Corruption and Decadence at the Greek Film Center (FULL ARTICLE)

Wim Vanacker & Vassilis Kekatos – a two way relationship dating back to 2018

The post Berlinale Invites Greek Director Vasilis Kekatos, Sparking Industry Outrage first appeared on Film Industry Watch.

Πλήρης εκδοχή – Μια συντομότερη έκδοση αυτού του άρθρου είναι διαθέσιμη εδώ.

A short English version is available here (1200 words) A long English version is available here (4200 words)

Του Χέκτορ Αλεχάντρο Μοράλες, συνεργάτη του Film Industry Watch και γνώστη της ελληνικής κινηματογραφικής βιομηχανίας.

Ένα συγκλονιστικό νέο οικονομικό σκάνδαλο σύγκρουσης συμφερόντων έρχεται στο φως στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου (ΕΚΚ), που εμπλέκει τον σκηνοθέτη Βασίλειο Κεκάτο και άλλους, οι οποίοι υπηρετούσαν ως αξιολογητές προτάσεων χρηματοδότησης ταινιών, ενώ παράλληλα έλαβαν σημαντικές χρηματικές επιχορηγήσεις για τα δικά τους έργα στην ίδια πρόσκληση υποβολής προτάσεων.

18 Οκτωβρίου 2021: Στις 18 Οκτωβρίου 2021, περίπου στις 1:30 μ.μ., ο διεθνώς καταξιωμένος Έλληνας σκηνοθέτης Κώστας Φέρρης, βραβευμένος με Αργυρή Άρκτο στο Φεστιβάλ Βερολίνου για την ταινία «Ρεμπέτικο», πρώην Αντιπρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και ιδιαίτερα σεβαστός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και στιχουργός με περισσότερες από 10 μεγάλου μήκους ταινίες, 20 τηλεοπτικές σειρές και πολυάριθμα βραβεία για το σύνολο του έργου του, όπως και τη συμμετοχή του ως στιχουργού στο εμβληματικό άλμπουμ «666» των Aphrodite’s Child (της μπάντας του Βαγγέλη Παπαθανασίου), κατέθεσε ως μάρτυρας στο Πρωτοδικείο Αθηνών, στην Ελλάδα. Ο Φέρρης ήταν επίσης ιδρυτικό μέλος της FERA (Ομοσπονδία Ευρωπαίων Σκηνοθετών).

Μεταξύ άλλων, ο Φέρρης ανέφερε ότι ήταν Αντιπρόεδρος στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου μέχρι πρόσφατα, υπό την προεδρία του δημοσιογράφου/ντοκιμαντερίστα Πάνου Λουκάκου, που αρνήθηκαν να ενδώσουν στις παράνομες απαιτήσεις του 44χρονου υπουργού Νικόλα Γιατρομανωλάκη (πρώην Υφυπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού της Ελλάδας), με αποτέλεσμα να αντικατασταθούν από τον υφυπουργό, ο οποίος ήταν προστατευόμενος του συγγραφέα/σκηνοθέτη Αποστόλου Δοξιάδη, κληρονόμου της περιουσίας της οικογένειας Δοξιάδη.

Σύμφωνα με πηγές από τον χώρο της ελληνικής παραγωγής, ο Απόστολος Δοξιάδης, ο οποίος προβάλλει τον εαυτό του ως «ιδιοφυΐα», φέρεται να ήταν χειριστικός και να λειτουργούσε ως μυστικός σύμβουλος, επηρεάζοντας αποφάσεις παρασκηνιακά, μαζί με τον πεθερό του, τον πτωχευμένο εφοπλιστή Γιώργο Παπαλιό. Και οι δύο ήταν στενά συνδεδεμένοι με τον σημερινό δεξιό Πρωθυπουργό της Ελλάδας, Κυριάκο Μητσοτάκη, με την οικογένεια Μητσοτάκη να είναι γείτονές τους στην ακριβή γειτονιά του Κολωνακίου.

Ο Μάρκος Χολέβας, πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, δεν ήταν παρών στη δίκη, αλλά είχε προσλάβει δικηγορικό γραφείο εκτός ΕΚΚ, πληρώνοντας πάνω από 16.000 ευρώ συν ΦΠΑ από δημόσιο χρήμα για να υπερασπιστεί τον εαυτό του (παρά το γεγονός ότι το ΕΚΚ είχε δική του νομική υπηρεσία). Δικηγόροι από τη SAPOE (μία από τις πέντε ενώσεις παραγωγών), την ΕΣΠΕΚ (τη μικρή ένωση παραγωγών-σκηνοθετών) και την Tanweer Productions (που ανήκει στον Λιβανέζο διανομέα Joseph Samaan και διευθύνεται από τον Διονύση Σαμιώτη) ήταν επίσης παρόντες. Το ζήτημα ήταν η προέγκριση των κρατικών επιχορηγήσεών τους. Φέρεται ότι για χρόνια μεσάζοντες που αυτοαποκαλούνταν «παραγωγοί» (ενώ στην πραγματικότητα ήταν εκτελεστικοί παραγωγοί χωρίς να διακινδυνεύουν δικά τους χρήματα ή περιουσία) έβγαζαν εκατομμύρια πριν καν παραχθεί μια ταινία ή ένα ντοκιμαντέρ. Όσο πιο φθηνά μπορούσαν να παραγάγουν μια ταινία, τόσο το καλύτερο. Όσο λιγότερα έπρεπε να πληρώσουν σκηνοθέτες και σεναριογράφους —ή και καθόλου— τόσο πιο ιδανικό ήταν για αυτούς.

Ο Φέρρης κατέθεσε ενόρκως: «…Στο πλαίσιο της διαμάχης που προέκυψε στην ελληνική κινηματογραφική κοινότητα και της δημοσιότητας που αυτή έλαβε στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο επί πολλές εβδομάδες, ενημερώθηκα ότι το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, ένα ιδιωτικό νομικό πρόσωπο υπό την εποπτεία του Υπουργείου Πολιτισμού (ΥΠΠΟΑ), που λειτουργεί σύμφωνα με τον Νόμο 3905/2010 και είναι επομένως δημόσιος οργανισμός (χρηματοδοτούμενος από τους Έλληνες φορολογούμενους), χρηματοδοτείται άνω του 80% από τον δημόσιο προϋπολογισμό και επομένως υπόκειται σε συγκεκριμένες προϋποθέσεις λειτουργίας, διαφάνειας, οικονομικής και διοικητικής λογοδοσίας. Ο οργανισμός έχει δεχθεί επιθέσεις τόσο από τον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο όσο και από την πλειονότητα της κινηματογραφικής κοινότητας για ακατάλληλες επιλογές προσωπικού και αδιαφανείς διαδικασίες σχετικά με την προέγκριση χρηματοδότησης ταινιών, οι οποίες δεν αποκλείουν τις συγκρούσεις συμφερόντων.

Σε μια προσπάθεια να δικαιολογήσει εκ των υστέρων αυτές τις διαδικασίες, το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου εξήγησε εκτενώς μέσω δελτίων Τύπου και της ιστοσελίδας του τις διαδικασίες που ακολούθησε. Ανέφερε δημόσια ότι οι μέθοδοι που χρησιμοποιεί είναι ίδιες με εκείνες που ακολουθούν οι θεσμοί που είναι υπεύθυνοι για τα οπτικοακουστικά ζητήματα και τη χρηματοδότηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση (27 Κράτη Μέλη), δηλαδή το πρόγραμμα MEDIA DESK (σήμερα Creative Europe) με έδρα τις Βρυξέλλες, και το Συμβούλιο της Ευρώπης (με έδρα το Στρασβούργο και τη συμμετοχή 39 Κρατών Μελών) μέσω του προγράμματος χρηματοδότησης ευρωπαϊκών συμπαραγωγών EURIMAGES.

Οι θέσεις του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου για τα θέματα αυτά—σχετικά με την επιλογή αξιολογητών/αναγνωστών, τη στελέχωση των επιτροπών και τις διαδικασίες αξιολόγησης για την προέγκριση χρηματοδότησης ταινιών και σχεδίων παραγωγής ταινιών που σχετίζονται με το Creative Europe και το EURIMAGES—δεν είναι ακριβείς. Στην πραγματικότητα, είναι εντελώς ψευδείς και ανακριβείς και αντιβαίνουν άμεσα σε όλα όσα γνωρίζω και έχω βιώσει στις συνεργασίες μου με αυτούς τους ευρωπαϊκούς θεσμούς…»

Σε καταγγελία δέκα σελίδων που υποβλήθηκε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών στις αρχές Μαΐου 2021, τρεις ανεξάρτητοι παραγωγοί και σκηνοθέτες ζήτησαν από το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου να αποκαλύψει τα ονόματα των αξιολογητών/αναγνωστών και τη βαθμολογία, υπό την απειλή φυλάκισης.

Στην ένορκη κατάθεσή τους, υποστήριξαν:

…Υποβάλαμε τρία έργα (1 μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ, 1 ταινία μικρού μήκους μυθοπλασίας και 1 ταινία μικρού μήκους κινουμένων σχεδίων):

“Κολοκοτρώνης, ο Γέρος του Μοριά” με αριθμό πρωτοκόλλου 9193, με ημερομηνία 26/11/2020, ήταν ένα έργο ταινίας κινουμένων σχεδίων 2D περίπου 6 λεπτών, με σενάριο και σκηνοθεσία δική μου, και σχεδιασμό χαρακτήρων και εικονογραφήσεις από τον Νάσο Βακάλη (βραβευμένο με Emmy, με 78 διεθνή βραβεία και 270 συμμετοχές σε φεστιβάλ για την ταινία μικρού μήκους Dinner for Few). Η πρόταση ήταν 112 σελίδες.

“Μη με Ξεχάσετε, Εβραίες Μητέρες γράφουν στα Παιδιά τους από το Γκέτο της Θεσσαλονίκης” με αριθμό πρωτοκόλλου 7380/30-9-2020, ένα μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ μυθοπλασίας, εστιασμένο στο Ολοκαύτωμα της Θεσσαλονίκης, όπου χάθηκαν 59.000 ‘Ελληνες Εβραίοι, με πρωταγωνίστρια τη γνωστή ηθοποιό του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, Μαρία Ναυπλιώτου, βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του ιστορικού/ερευνητή Δρ. Λεόν Σαλτιέλ, υπό την αιγίδα του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου Ελλάδος, του Εβραϊκού Μουσείου Ελλάδος και της Έδρας Εβραϊκών Σπουδών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Η πρόταση ήταν περίπου 100 σελίδες.

“Το Σκάφος” με αριθμό πρωτοκόλλου 6025/3.8.2020, μια ταινία μικρού μήκους μυθοπλασίας, διάρκειας 15 λεπτών, με σενάριο των Αφροδίτης Βακάλη και Νάσου Βακάλη, και σκηνοθεσία του Νάσου Βακάλη, με τους γνωστούς ηθοποιούς Χρήστο Αντωνίου και Δημήτρη Πιατά. Η πρόταση ήταν περίπου 70 σελίδες.

Στην ανακοίνωση των αποτελεσμάτων στις 30.3.2021 και 28.4.2021, συνειδητοποιήσαμε ότι οι αξιολογητές είχαν απονείμει στους εαυτούς τους ποσά ύψους €2.500, €130.000, €170.000, €190.000 και €200.000 αντίστοιχα, επιπλέον της αποζημίωσης των €5.000 που έλαβαν ως αναγνώστες (αξιολογητές σεναρίων), ενώ φρόντισαν, σε απόλυτη συνεργασία με τον πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου που τους διόρισε, να δώσουν χαμηλές βαθμολογίες (με σειρά προτεραιότητας) για να «κόψουν» τους ανταγωνιστές τους!

Αυτές οι ενέργειες, οι οποίες επικυρώθηκαν από το Διοικητικό Συμβούλιο του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου (ΕΚΚ), είναι παράνομες, καταχρηστικές, ανήθικες, αντιεπαγγελματικές και προκάλεσαν εθνικό και διεθνές σάλο τόσο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όσο και μεταξύ των δημοσιογράφων, με δημοσιεύματα στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο. Είναι πρωτοφανείς παγκοσμίως, καθώς ακόμη και στις πιο υπανάπτυκτες χώρες, οι αξιολογητές καλούνται να δηλώνουν σύγκρουση συμφερόντων και να ζητούν εξαίρεση, όχι να χρηματοδοτούν τους εαυτούς τους!»

Η Εισαγγελία διέταξε τον πρόεδρο του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και τον γενικό διευθυντή του, Παντελή Μητρόπουλο, να αποκαλύψουν τα ονόματα των αξιολογητών, τις βαθμολογίες που δόθηκαν σε κάθε έργο, και άλλα σχετικά έγγραφα που απέκρυπτε ο Χολέβας. Αποκαλύφθηκε ότι τέσσερις αξιολογητές συμμετείχαν κρυφά στους διαγωνισμούς μαζί με τα άλλα έργα και τους απονεμήθηκαν συνολικά μισό εκατομμύριο ευρώ.

• Πολύ κοριτσίστικο όνομα Πάττυ Σενάριο: Γιώργος Γεωργόπουλος Σκηνοθεσία: Γιώργος Γεωργόπουλος Παραγωγή: Faliro House Productions Ποσό προέγκρισης: €200.000
• Το Καλοκαίρι της Κάρμεν Σενάριο: Ζαχαρίας Μαυροειδής, Ξενοφών Χαλάτσης Σκηνοθεσία: Ζαχαρίας Μαυροειδής Παραγωγή: Atalante Productions (με επικεφαλής την ανιψιά του Πάνου Παπαχατζή) Ποσό προέγκρισης: €190.000
• Οι Άγριες Μέρες Σενάριο: Βασίλης Κεκάτος Σκηνοθεσία: Βασίλης Κεκάτος Παραγωγή: Blackbird Production Ποσό χρηματοδότησης: €2.500
• Ο Τελευταίος Tαξιτζής Σενάριο: Στέργιος Πάσχος Σκηνοθεσία: Στέργιος Πάσχος Παραγωγή: Filmiki Productions Ποσό προέγκρισης: €130.000

(Σημείωση: Ο Τελευταίος Ταξιτζής είχε απογοητευτική προσέλευση στο ελληνικό box office με 2.111 εισιτήρια την άνοιξη του 2024, ενώ το Καλοκαίρι της Κάρμεν έκανε μόλις 9.500 εισιτήρια).

Ιστορικό: Οργή και Ασφαλιστικά Μέτρα κατά του ΕΚΚ

Τρεις ανεξάρτητοι σκηνοθέτες-παραγωγοί (Λεωνίδας Βαρδαρός, Δημήτριος Βόρρης, Γεώργιος Κεραμιδιώτης, που στη συνέχεια μπήκαν στη μαύρη λίστα του Χολέβα και του διοικητικού συμβουλίου του) κατέθεσαν ασφαλιστικά μέτρα κατά του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, με τη στήριξη της Ένωσης Ελλήνων Σκηνοθετών και 600 υπογραφών κινηματογραφιστών.

Οι σκηνοθέτες-παραγωγοί ζητούσαν την προσωρινή αναστολή των αποφάσεων του ΕΚΚ από τις 30 Μαρτίου και 28 Απριλίου 2021, σχετικά με τις «Προεγκρίσεις Μικρού Μήκους, Μεγάλου Μήκους Ταινιών και Ντοκιμαντέρ», ισχυριζόμενοι ότι αυτές οι αποφάσεις ήταν παράνομες και παραβίασαν την Ελληνική νομοθεσία, τις οδηγίες της ΕΕ και τα άρθρα του Συντάγματος

Ιούνιος 2021: Οι κραυγαλέες αναλήθειες του Μάρκου Χολέβα και της ομάδας του

Ο Μάρκος Χολέβας, τότε πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου (ΕΚΚ), ο οποίος εξαναγκάστηκε σε παραίτηση τον Ιούλιο του 2024 από την Υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, ισχυρίστηκε στα μέσα ενημέρωσης ότι δεν μπορούσε να βρει αξιολογητές που να δραστηριοποιούνται στους τομείς της σεναριογραφίας, της σκηνοθεσίας και της παραγωγής, επειδή τα σωματεία δεν διέθεταν επαρκή αριθμό μελών. Γι’ αυτό, επέλεξε αξιολογητές αποκλειστικά από την ΕΣΠΕΚ, τον μικρό σύλλογο παραγωγών-σκηνοθετών, όπου ήταν ο ίδιος μέλος. Αυτό όμως απέχει πολύ από την αλήθεια: Το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ) έχει περίπου 4.000 μέλη, ενώ τα τρία σχετικά σωματεία έχουν περίπου 40 ενεργά μέλη στη ΣΑΠΟΕ, περίπου 70-80 στην ΕΣΠΕΚ (Ένωση Παραγωγών-Σκηνοθετών) και περίπου 130 στην Ένωση Ελληνικού Ντοκιμαντέρ (ΕΕΝ), πολλοί από τους οποίους είναι επίσης μέλη της ΕΣΠΕΚ. Η Ένωση Σκηνοθετών Ελλάδας (ΕΕΣ) έχει 1.200 μέλη, ενώ το Σωματείο Ελλήνων Τεχνικών Κινηματογράφου και Τηλεόρασης (ΕΤΕΚΤ) έχει 300 μέλη, σύνολο 1.700 μέλη. Η Ένωση Σεναριογράφων Ελλάδας έχει 330 μέλη, και η Ένωση Ελλήνων Παραγωγών (ιδρυθείσα από τον καταξιωμένο παραγωγό Γιώργο Σγουράκη) περιλαμβάνει περίπου 40-50 παραγωγούς. Ως εκ τούτου, ο συνολικός αριθμός μελών όλων αυτών των σωματείων ξεπερνά τα 6.500 μέλη.

Όσον αφορά τον Πάνο Παπαχατζή, πρόεδρο της ΣΑΠΟΕ εκείνη την εποχή και ιδιοκτήτη της Argonauts Productions—έλαβε τρεις εγκρίσεις συνολικού ύψους €370.000 (€170.000, €70.000 και €130.000, αντίστοιχα).

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΣΑΠΟΕ αποτελούνταν από τα εξής μέλη:

• Πάνος Παπαχατζής, Πρόεδρος της ΣΑΠΟΕ, έλαβε €370.000 μέσω τριών εγκρίσεων χρηματοδότησης.
• Φένια Κοσοβίτσα, Αντιπρόεδρος της ΣΑΠΟΕ, έλαβε €400.000 μέσω της εταιρείας της, Blonde Films (€200.000 + €200.000).
• Κωνσταντίνος Κοντοβράκης, Γενικός Γραμματέας, έλαβε €228.000 μέσω της εταιρείας του, Heretic Films, σε τρεις εγκρίσεις (€150.000, €60.000, €18.000).
• Αμάντα Λιβανού, Ταμίας της ΣΑΠΟΕ.
• Μαρία Δρανδάκη, Μέλος του ΔΣ, έλαβε €250.500 μέσω πέντε εγκρίσεων με την εταιρεία της, Homemade Films (€2.500, €6.000, €12.000, €200.000, €30.000).
• Κωνσταντίνος Βασιλάρος, Αναπληρωματικό Μέλος του ΔΣ.
• Ελένη Αφεντάκη, Αναπληρωματικό Μέλος του ΔΣ.

Η Ελεγκτική Επιτροπή της ΣΑΠΟΕ έλαβε τα εξής ποσά:

• Ιωάννα Μπολομύτη (ανιψιά του Παπαχατζή, εργαζόμενη και συστεγαζλόμενη στον ίδιο χώρο με τις εταιρείες Argonauts Productions, Athens Productions και Argonauts Crimes of the Future Productions), έλαβε €18.000 για έγκριση σεναρίου.
• Γιώργος Καρνάβας, συνεργάτης στην Heretic Films μαζί με τον Γενικό Γραμματέα της ΣΑΠΟΕ, Κωνσταντίνο Κοντοβράκη.
• Γιάννης Ιακωβίδης, ιδιοκτήτης της Black and Orange Films.

Συνολικά, τα παραπάνω μέλη της ΣΑΠΟΕ έλαβαν €1.266.500 μέσω μιας διαδικασίας χρηματοδότησης του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, που έχει χαρακτηριστεί ως παράνομη, χωρίς διαφάνεια και χωρίς λογοδοσία.

Επιπλέον:

• Η Ελένη Κοσσυφίδου, πρώην πρόεδρος της ΣΑΠΟΕ και παραγωγός του σκηνοθέτη Βασίλη Κεκάτου (Blackbird Productions), έλαβε €20.500 (€2.500 για συγγραφή σεναρίου και €18.000 για ένα σενάριο). Η Κοσσυφίδου και ο Κεκάτος, μαζί με τον σκηνοθέτη Πάνο Χ. Κούτρα, ενεπλάκησαν στο σκάνδαλο σύγκρουσης συμφερόντων που αποκάλυψε το filmindustrywatch.org σχετικά με τη βράβευση της μικρού μήκους ταινίας του Κεκάτου στις Κάννες.
• Ο Γιώργος Τσουργιάννης, άλλο μέλος της ΣΑΠΟΕ, έλαβε €156.000 (€6.000 και €150.000).
• Ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος, άλλο μέλος της ΣΑΠΟΕ, έλαβε €151.500 μέσω της εταιρείας του Filmiki Productions (η οποία αργότερα πωλήθηκε στον Κωνσταντίνο Αλαβάνο), μαζί με τον συνεργάτη του, Ευστάθιο Μουρδουκούτα (€2.500, €130.000, και €19.000).
• Η Φαίδρα Βόκαλη, άλλο μέλος της ΣΑΠΟΕ (Marni Films), έλαβε €132.000 μέσω τεσσάρων εγκρίσεων (€70.000, €17.000, €20.000, €25.000).
• Η Modiano S.A., που ανήκει στον Μίκυ Μοδιάνο, άλλο μέλος της ΣΑΠΟΕ, έλαβε €90.000 μέσω δύο εγκρίσεων (€60.000, €30.000).
• Η Stefi/Lynx Films, άλλο μέλος της ΣΑΠΟΕ, έλαβε €2.500.

Φέρεται ότι τα τακτικά μέλη της ΣΑΠΟΕ έλαβαν επιπλέον €552.500 μέσω της ίδιας αμφισβητούμενης διαδικασίας χρηματοδότησης από το ΕΚΚ. Αυτό ανεβάζει το συνολικό ποσό που απονεμήθηκε στα μέλη της ΣΑΠΟΕ στα €1.819.000 από τα €4.450.000 που διατέθηκαν από το ΕΚΚ σε δύο γύρους αποφάσεων. Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι ταυτότητες πίσω από όλες τις εταιρείες που αναφέρονται στις δύο λίστες προέγκρισης χρηματοδότησης του ΕΚΚ δεν έχουν ακόμη πλήρως εξακριβωθεί. Περαιτέρω έρευνα μπορεί να αποκαλύψει ότι περισσότερα μέλη της ΣΑΠΟΕ επωφελήθηκαν από αυτή τη χρηματοδότηση. Υπήρχε επίσης ανησυχία για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων, όπου οι αξιολογητές μπορεί να αξιολογούσαν προτάσεις που υποβλήθηκαν από τους συνεργάτες τους, όπως παραγωγούς. Για παράδειγμα, η Filmiki Productions έλαβε χρηματοδότηση τόσο για ένα μεγάλου μήκους έργο (σε σκηνοθεσία του αξιολογητή Στέργιου Πάσχου, Ο Τελευταίος Οδηγός Ταξί) όσο και για μία μικρού μήκους ταινία (Roger), όπου, σύμφωνα με δηλώσεις του ΕΚΚ, μπορεί να εμπλεκόταν κάποιος συνεργάτης του αξιολογητή.

Όταν ο σκηνοθέτης Κώστας Φέρρης αποκάλυψε δημόσια το χάος, την κακοδιαχείριση και τη διαφθορά στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου σε συνέντευξή του στην καθημερινή εφημερίδα ΕΦΣΥΝ, δέχθηκε κύμα νομικών απειλών από τα μέλη της ΣΑΠΟΕ. Για επτά συνεχόμενες ημέρες, έλαβε εξώδικα από κάθε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΣΑΠΟΕ, μαζί με αγωγή για συκοφαντική δυσφήμιση από τον παραγωγό και πρόεδρο Πάνο Παπαχατζή. Τελικά, το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών αθώωσε τον Φέρρη από όλες τις κατηγορίες.

(Σημείωση: Το 2023, ο Παπαχατζής συνεργάστηκε επίσημα με τον Κώστα Σάκκαρη, ο οποίος φέρεται να έχει διασυνδέσεις με το γραφείο του Πρωθυπουργού. Η κόρη του, πρωταθλήτρια τένις Αγγελική Σάκκαρη, είναι σε σχέση με τον γιο του Πρωθυπουργού).

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2022: Τα πορίσματα της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας είναι πλήγμα για τις πρακτικές του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, ιδιαίτερα για τον Μάρκο Χολέβα και τον Βασίλη Κεκάτο.

Μετά από εννέα μήνες, στα μέσα Φεβρουαρίου 2022, η Εθνική Αρχή Διαφάνειας δημοσίευσε έκθεση ελέγχου για τις αποφάσεις προέγκρισης του Διοικητικού Συμβουλίου του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου στις 30 Μαρτίου και 28 Απριλίου 2021, συνολικού ύψους €4.550.000.

Στις συγκεκριμένες αποφάσεις, εγκρίθηκαν τα έργα τεσσάρων αναγνωστών, οι οποίοι ήταν ταυτόχρονα και ανταγωνιστές, καταργώντας κάθε έννοια αμεροληψίας, διαφάνειας και ισότητας.

Η πολυσέλιδη έκθεση της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας καταλήγει:

«…με στόχο τη διασφάλιση των αρχών της διαφάνειας και της αμεροληψίας στη λειτουργία του οργανισμού, προτείνεται στο Διοικητικό Συμβούλιο του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου:

1. Πριν τη διαδικασία επιλογής, να πραγματοποιείται δημόσια πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος ή σχετική ανάρτηση στην ιστοσελίδα του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου ή να υιοθετούνται άλλα μέτρα (π.χ., δημιουργία Μητρώου Αξιολογητών), τα οποία θα μπορούσαν να διασφαλίσουν την αύξηση του αριθμού των καταλληλότερων υποψηφίων και, κατά συνέπεια, την καλύτερη δυνατή επιλογή Αναγνωστών.
   
2. Επίσης, η καθιέρωση συλλογικού οργάνου λήψης αποφάσεων και η πιο αναλυτική περιγραφή των κριτηρίων επιλογής θα συνέβαλαν στην ενίσχυση της διαφάνειας και της αντικειμενικότητας της διαδικασίας…»

Σημειώνεται ότι το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου είχε ψευδώς δηλώσει στον ελληνικό Τύπο ότι «…ακολουθεί τις βέλτιστες πρακτικές των ευρωπαϊκών προγραμμάτων (Creative Europe, Eurimages)», ενώ είναι ευρέως γνωστό και δημοσιευμένο στο διαδίκτυο, ότι απαγορεύεται η συμμετοχή των ίδιων προσώπων ως αξιολογητών και ταυτόχρονα ανταγωνιστών (cross-paneling) — ακόμη και αν αυτό συμβαίνει σε διαφορετική κατηγορία — καθώς και οποιαδήποτε σύγκρουση συμφερόντων, όπως και γενικά οποιαδήποτε σχέση έως πρώτου βαθμού συγγένειας με υποψήφιες παραγωγικές εταιρείες και έργα κατά τους τελευταίους 18 μήνες, υπό την απειλή (και ποινή) ακύρωσης της χρηματοδότησης.

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ-ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2024: Ο διεφθαρμένος κόσμος της φερόμενης ως διαπλεκόμενης «…μαφίας» της ψευδεπίγραφης «…ακαδημίας» καταρρέει… Η υποψηφιότητα της Ελλάδας για τα Όσκαρ αποκαλύπτει ένα σάπιο σύστημα, χωρίς διαφάνεια και αξιοκρατία.

Μια παράτυπη, παράνομη και προφανώς διεφθαρμένη ενέργεια μιάς υπαλλήλου του Υπουργείου Πολιτισμού που βρισκόταν σε καλοκαιρινές διακοπές, ανάγκασε τον υφυπουργό να αντικαταστήσει εν μέρει ορισμένα μέλη της προτεινόμενης επιτροπής υποψηφιότητας για τα Όσκαρ, τα οποία είχαν προταθεί από την αυτοαποκαλούμενη «Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου», έναν ιδιωτικό, μη κερδοσκοπικό οργανισμό, ώστε να προλάβουν τις προθεσμίες.

Επιπλέον, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η προσέγγιση του Υπουργείου Πολιτισμού για την αντικατάσταση των μελών της επιτροπής – τα οποία είχαν αρχικά διοριστεί από υπάλληλο του υπουργείου ενώ βρισκόταν σε άδεια – στερούνταν διαφάνειας και του επαγγελματισμού που θα έπρεπε να αναμένεται από έναν τέτοιο κρίσιμο θεσμό. Η αδιαφανής διαδικασία, σε συνδυασμό με την έλλειψη επικοινωνίας σχετικά με τα κριτήρια επιλογής των αντικαταστάσεων, έχει προκαλέσει σοβαρές ανησυχίες στην ελληνική κινηματογραφική κοινότητα, υπονομεύοντας περαιτέρω την εμπιστοσύνη στο σύστημα. Αυτές οι αποτυχίες τονίζουν τα ευρύτερα προβλήματα κακοδιαχείρισης και αδιαφάνειας που έχουν ταλανίσει το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου εδώ και χρόνια. Είναι σαφές ότι η εσωτερική έρευνα που ξεκίνησε το Υπουργείο Πολιτισμού είναι μια προσπάθεια να αντιμετωπίσει αυτές τις ανασφάλειες και φόβους.

Ένα μεγάλο σκάνδαλο ξέσπασε, με ανακοινώσεις που δημοσιεύθηκαν σε μέσα ενημέρωσης που ανήκουν στην Penske Media Group (Deadline, Hollywood Reporter, Variety), καθοδηγούμενο από μια μικρή αλλά καλά οργανωμένη μειοψηφία προνομιούχων ατόμων (που απομυζούν τις κρατικές επιδοτήσεις του ΕΚΚ και της ΕΡΤ και της επιτροπής για το 1.5% για τον κινηματογράφο). Αυτά τα άτομα εκτόξευσαν προσβολές και συκοφαντίες τόσο κατά του υπουργείου όσο και κατά της συντριπτικής πλειονότητας των δημιουργών της κινηματογραφικής βιομηχανίας, οι οποίοι είχαν περιθωριοποιηθεί επί σειρά ετών. Αυτό θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητο, αν ορισμένα πολιτικά κόμματα — κυρίως αυτά της αντιπολίτευσης — δεν είχαν ευθυγραμμιστεί άκριτα με τις διαμαρτυρίες αυτής της διεφθαρμένης ομάδας, προσβάλλοντας έτσι ολόκληρη την κοινότητα των Ελλήνων κινηματογραφιστών.

Για να κατανοήσουμε την πλήρη εικόνα, πρέπει να ξεκινήσουμε από την αρχή. Όλα ξεκίνησαν με το «Κίνημα της Ομίχλης», το οποίο διέσπασε σκηνοθέτες και το υπόλοιπο κινηματογραφικό σύνολο σε μικρές, ανταγωνιστικές ομάδες με συγκρουόμενα συμφέροντα. Ακολούθησε η βεβιασμένη ίδρυση της αδιαφανούς Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, που στερούνταν ποιοτικών κριτηρίων, και η εισαγωγή του καταστροφικού Νόμου 3905/2010 (Νόμος Γερουλάνου για τον Κινηματογράφο). Αυτός ο νόμος αποδόμησε ουσιαστικά το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου για μια δεκαετία, οδηγώντας σε κακοδιαχείριση και μια σειρά διοικητικών και οικονομικών σκανδάλων, όπως επιβεβαιώνουν οι ελεγκτικές αρχές. Ο νόμος επέτρεψε την άνοδο της διεφθαρμένης «Ομίχλης», η οποία εκμεταλλεύτηκε την ασάφεια και την εναλλαγή διοικήσεων του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου για να μονοπωλήσει την κινηματογραφική αγορά και να εξασφαλίσει κρατικές επιδοτήσεις, αποκλείοντας πολλούς από τους βασικούς δημιουργούς του ελληνικού κινηματογράφου και οδηγώντας στη συνολική παρακμή της βιομηχανίας.

Δεν είναι τυχαίο ότι κατά τη διάρκεια των 14 ετών εφαρμογής του Νόμου 3905/2010 — ενός νόμου που προέκυψε από τις μεθοδεύσεις της ομάδας της Ομίχλης και της «Ακαδημίας» το 2009 και το 2010 — διορίστηκαν, απομακρύνθηκαν ή παραιτήθηκαν τουλάχιστον 10 πρόεδροι, 7 γενικοί διευθυντές και πάνω από 70 μέλη των επταμελών Διοικητικών Συμβουλίων του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, συχνά λόγω διοικητικών ή οικονομικών σκανδάλων. Τι υποδηλώνουν αυτές οι πρωτοφανείς αλλαγές προσωπικού, που δεν έχουν προηγούμενο σε καμία παρόμοια οργάνωση παγκοσμίως; Δείχνουν τη διεφθαρμένη επιρροή της ομάδας της Ομίχλης και της Ελληνικής «Ακαδημίας» Κινηματογράφου στον ελληνικό κινηματογράφο.

Δύο μικρές ενώσεις (μία των Σκηνοθετών-Παραγωγών, η ΕΣΠΕΚ, και μία από τις πέντε ενώσεις παραγωγών, η ΣΑΠΟΕ), με τη στήριξη του διοικητικού συμβουλίου της «…ακαδημίας» και εκμεταλλευόμενες τη στενή τους σχέση με το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου και τον πρώην πρόεδρο Μάρκο Χολέβα (που αναγκάστηκε να παραιτηθεί τον Ιούλιο του 2024), μονοπώλησαν τα κρατικά κονδύλια παραγωγής ταινιών. Απέκλεισαν όσο το δυνατόν περισσότερους «εκτός κλίκας» σκηνοθέτες, απορριπτοντας τους ως «….παρωχημένους».

Μια σειρά σκανδάλων, καταχρήσεων και παράνομων αποφάσεων οδήγησαν ακόμη και σε αγωγές, στις οποίες οι θιγόμενοι δικαιώθηκαν. Ωστόσο, το Διοικητικό Συμβούλιο του Κέντρου Κινηματογράφου συνέχισε τις μεροληπτικές πρακτικές του, κάνοντας μόνο επιφανειακές αλλαγές.

Δεν έγινε ποτέ σαφές βάσει ποιας λογικής δόθηκε στην περιβόητη «….ακαδημία» (μια ιδιωτική αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία ΑΜΚΕ-που δεν είναι καν σωματείο) το δικαίωμα να προτείνει την επιτροπή και τις μεθόδους επιλογής της ταινίας που θα εκπροσωπήσει τη χώρα στα Αμερικανικά Βραβεία Ακαδημίας (Όσκαρ) κάθε χρόνο, χωρίς καν να ορίσει αντικειμενικά κριτήρια, όπως συνέβαινε και στη θολή διαδικασία επιλογής για τη χρηματοδότηση ελληνικών ταινιών, η οποία έχει προκαλέσει τόσα προβλήματα, αγωγές και νομικές μάχες.

Η απόλυτη σήψη απαιτεί πλέον ριζικές αλλαγές για να αποκατασταθεί η αξιοπιστία του ελληνικού κινηματογράφου και να δοθεί τέλος σε αυτή τη διαφθορά.

Ποτέ δεν διευκρινίστηκε βάσει ποιας λογικής δόθηκε στην περιβόητη και αμφιλεγόμενη «…ακαδημία» το δικαίωμα να ορίζει την επιτροπή και τις μεθόδους επιλογής της ταινίας που θα εκπροσωπεί τη χώρα στα Αμερικανικά Βραβεία Ακαδημίας (Όσκαρ) κάθε χρόνο, χωρίς καν να οριστούν αντικειμενικά κριτήρια, παρόμοια με τη θολή διαδικασία επιλογής για τη χρηματοδότηση ελληνικών ταινιών, που μας έχει προκαλέσει τόσα προβλήματα, αγωγές και νομικές μάχες.

Ο «υπερβάλλων ζήλος» μίας υπαλλήλου του Υπουργείου Πολιτισμού, προφανώς διεφθαρμένου και σε συνεργασία με την ομάδα των «εκ των έσω», προκάλεσε την έκρηξη του σκανδάλου και ώθησε τον υφυπουργό Σύγχρονου Πολιτισμού, Ιάσονα Φωτήλα, να αποκαταστήσει τη νομιμότητα. Και ξαφνικά, αυτοί που πιάστηκαν με τα χέρια στο «μέλι» ξέσπασαν με προσβολές, διαμαρτυρίες και πίεση στους συμμετέχοντες να υποστηρίξουν τις παράνομες ενέργειές τους!

Καθημερινά μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Ακαδημίας (ορισμένοι διακεκριμένοι, άλλοι όχι) ξεκίνησαν μια πρωτοφανή εκστρατεία δυσφήμισης της διαδικασίας, συκοφάντησης των ανταγωνιστών και πίεσης στους κινηματογραφιστές να αποσύρουν τις συμμετοχές τους. Παρουσίασαν μόνο μια μερική εκδοχή της αλήθειας, αποκρύπτοντας βασικά γεγονότα —συμπεριλαμβανομένης της συνεργασίας τους με συγκεκριμένους υπαλλήλους του υπουργείου για να χειραγωγήσουν την ηγεσία του υπουργείου και την επιλογή συγκεκριμένης ταινίας.

Ένας-ένας, οι διαπλεκόμενοι αποκαλύφθηκαν, βγαίνοντας από τις “…φωλιές” τους, προσβάλλοντας και προσπαθώντας να ανακτήσουν την χαμένη επιρροή τους, όπως είχαν κατά τα χρόνια της κυριαρχίας τους. Αλλά οι μάσκες έπεσαν, και ο ισχυρισμός τους ότι εκπροσωπούν ολόκληρη τη βιομηχανία —ενώ αποκαλούν τους επικριτές τους «ξεπερασμένους»— κατέρρευσε.

Η επιτακτική ανάγκη να αναθεωρηθεί ο παρωχημένος Νόμος Γερουλάνου (Νόμος 3905/2010) είναι πλέον προφανής. Όσο για τα μέλη της “…ακαδημίας”, αν πραγματικά επιθυμούν να προστατεύσουν τη φήμη των Ελλήνων κινηματογραφιστών, πρέπει να τροποποιήσουν το καταστατικό τους, να εφαρμόσουν δημοκρατικές διαδικασίες, να επικεντρωθούν αποκλειστικά σε πολιτιστικές δραστηριότητες χωρίς να διολισθαίνουν σε συνδικαλιστικές ή συντεχνιακές διαστρεβλώσεις, να εποπτεύουν το Διοικητικό Συμβούλιο και, πάνω απ’ όλα, να αποκαταστήσουν την ακεραιότητα που οι αληθινοί καλλιτέχνες θα έπρεπε να διαφυλάσσουν.

Η «…ακαδημία» είναι μια ιδιωτική εταιρεία που λειτουργεί με διαφορετικό καταστατικό από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου. Η απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού είναι επομένως δικαιολογημένη. Είναι λογικό ότι ένας σκηνοθέτης γνωστός κυρίως για ταινίες μικρού μήκους, όπως ο Κεκάτος, δεν θα έπρεπε να είναι επικεφαλής μιας επιτροπής που επιλέγει μια ταινία μεγάλου μήκους για να εκπροσωπήσει την Ελλάδα. Επιπλέον, εκτός από τη Φόνισσα, πολλές από τις άλλες ταινίες είναι εσωστρεφή “καλλιτεχνικά” πρότζεκτ, χρηματοδοτούμενα από Έλληνες φορολογούμενους, που όμως παρουσιάζουν σοβαρές ελλείψεις στην ερμηνεία, το σενάριο και τη σκηνοθεσία. Οι περισσότερες από τις 23 ταινίες, εξαιρουμένης της Φόνισσας, έχουν πουλήσει από 400 έως 16.000 εισιτήρια στα τοπικά ταμεία, ενώ οι πιθανότητες τους για πωλήσεις  στο εξωτερικό είναι σχεδόν μηδαμινές.

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2024: Ένα ακόμη οικονομικό σκάνδαλο από τον Κεκάτο και την διαφημιστική/παραγωγική εταιρεία Foss Productions, ιδιοκτησίας των αδελφών Κωτιώνη, ύψους περίπου 1 εκατομμυρίου ευρώ

Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΕΚΟΜΕ αποφάσισε να ακυρώσει την έγκριση της σειράς “Milky Way” του Βασίλη Κεκάτου, σε εκτέλεση παραγωγής της Foss Productions και του Στέλιου Κωτιώνη, και χρηματοδότηση από το κανάλι MEGA, καθώς και τα οφέλη που χορηγήθηκαν από το φορολογικό κίνητρο του άρθρου 71Ε του Νόμου 4172/2013 (Α’ 167), όπως ισχύει, «επειδή δεν διαπιστώθηκε η πληρότητα της έκθεσης του ορκωτού ελεγκτή, σύμφωνα με το άρθρο 30 του Ν. 4487/2017».

Ο λόγος για αυτή την απόφαση ήταν ότι «η έναρξη του επενδυτικού έργου πραγματοποιήθηκε πριν από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης για ένταξη, σύμφωνα με την παρ. 5 του άρθρου 20 του Ν. 4487/2017». Η ανάκληση έγινε ένα χρόνο μετά την πιστοποίηση της επένδυσης. Ο εγκεκριμένος προϋπολογισμός ανερχόταν σε €2.252.435 και η αποσυρθείσα επιδότηση σε €900.974.

Τόσο ο Στέλιος Κωτιώνης, ως εκτελεστικός παραγωγός, όσο και ο Βασίλης Κεκάτος, ως σκηνοθέτης, υπέβαλαν δηλώσεις του Νόμου 105 στο ΕΚΟΜΕ όταν το Milky Way εντάχθηκε στο σχήμα επιστροφής μετρητών, βεβαιώνοντας ότι η παραγωγή δεν είχε ακόμη ξεκινήσει.

Πολλοί στον χώρο αναρωτιούνται: Τι συμβαίνει στην Ελλάδα, τη φτωχότερη χώρα της ΕΕ; Ποιος προστατεύει αυτούς που εμπλέκονται σε αυτό το δίκτυο διαφθοράς που συνεχίζει να αντλεί κεφάλαια από το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, το Eurimages, το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας της ΕΕ και το Creative Europe; Γιατί ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου και ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας κλείνουν τα μάτια ενώ οι ευρωπαϊκές επιδοτήσεις ρέουν στις τσέπες ολίγων, σχηματίζοντας αυτό που φαίνεται να είναι ένα καρτέλ;

Σε άλλες χώρες της ΕΕ, τέτοια σκάνδαλα θα πυροδοτούσαν άμεση δράση — έρευνες, παραιτήσεις και ακόμη και απομάκρυνση υπουργών από τις θέσεις τους. Αλλά όχι στην Ελλάδα. Η διαφθορά είναι τόσο βαθιά που έχει κερδίσει το παρατσούκλι «….η Κολομβία των Βαλκανίων», υποδηλώνοντας την εκτεταμένη δικαστική και πολιτική διαφθορά. Παρά τα συσσωρευμένα στοιχεία και τη δημόσια κατακραυγή, οι ισχυροί παραμένουν ως επί το πλείστον αλώβητοι, και το σύστημα συνεχίζει να προστατεύει τους λίγους εις βάρος των πολλών.

Η αποτυχία των αρχών να αντιμετωπίσουν αυτά τα ζητήματα εγείρει σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τη διακυβέρνηση, τη διαφάνεια και τη λογοδοσία, ειδικά καθώς οι δημόσιοι πόροι που προορίζονται για την υποστήριξη του πολιτισμού και των τεχνών διοχετεύονται στα χέρια μιας προνομιούχας ελίτ. Τίθεται το ερώτημα: Πόσο ακόμα μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση πριν η Ευρωπαϊκή ‘Ένωση ή άλλοι εποπτικοί φορείς παρέμβουν για να καταστήσουν τους υπεύθυνους υπόλογους;

SOURCES AND LINKS:

https://www.efsyn.gr/tehnes/sinema/114454_sinema-o-paradeisos-tis-kakodiaheirisis

(Cinema paradiso of…. mismanagement).

https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/444323_toys-piran-tin-mpoykia-ap-stoma-ki-ekeinoi-brizoyn-oloys-toys-alloys

(“Greek Film Academy: They took the bread out of their mouths, and now they are cursing… everyone else.” )

https://www.efsyn.gr/politiki/synenteyxeis/297119_antro-kakoyrgimaton-elliniko-kentro-kinimatografoy(‘The Greek Film Center is a den of felonies. “)

https://www.efsyn.gr/tehnes/art-nea/406645_i-apofasi-toy-protodikeioy-stin-ypothesi-papahatzi-kata-ferri

(Kostas Ferris is acquitted  for defamation of producer Panos Papahatzis after judgement of the Multi Member Court of First Instance of Athens).

https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/298945_oi-pseytes-kai-oi-kleftes-ton-proto-hrono-hairontai

(The Greek Film Center has seized and transported to unknown destination 2,500 film prints and negatives, previously held by the former FINOS FILMS/ACCELERE labs, without the knowledge or consent of their rightful owners).

https://typologies.gr/pagos-sto-milky-way/embed/#?secret=GeyQCj1p1d#?secret=AgXXR9eOsG

(The €900,000 EKOME cash-back subsidy for Vasilios Kekatos’ limited series “MILKY WAY” has been revoked due to legal violations).

https://tvxs.gr/news/ellada/300-ypografes-enantia-sti-diadikasia-aksiologisis-sto-elliniko-kentro-kinimatografoy

(300 filmmakers sign against the evaluation process of the Greek Film Center)

(Παρακάτω) παρατίθεται έκθεση από ορκωτούς λογιστές της λογιστικής εταιρείας Sol, η οποία διαπίστωσε ότι η ταινία ALPS του Γιώργου Λάνθιμου, σε εκτέλεση παραγωγής  της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγγάρη, έλαβε παράνομα 300.000 € αντί για τα 150.000 € που είχαν εγκριθεί από το Διοικητικό Συμβούλιο του Κέντρου ΚΙνηματογράφου. Ο Γενικός Διευθυντής του ΕΚΚ, Γρηγόρης Καραντινάκης, πήρε αυτή την απόφαση μόνος του, χωρίς την έγκριση του Διοικητικού Συμβουλίου, και συνέταξε ιδιωτική συμφωνία μεταξύ του ΕΚΚ και της Τσαγγάρη ο ίδιος χωρίς να συμβουλευτεί το Νομικό Τμήμα του ΕΚΚ. Ως αποτέλεσμα, ο Καραντινάκης κατηγορείται για κακούργημα και δόλο σε καταγγελία που υπέβαλε ο γνωστός δικηγόρος Ασπρογέρακας-Γρίβας (πάνω). Ο Μάρκος Χολέβας αναφέρεται ως δεύτερος στη λίστα της πρώτης σελίδας της καταγγελίας, η οποία έχει 130 σελίδες. Τα στοιχεία ταυτοποίησης, όπως οι αριθμοί ταυτοτήτων και διαβατηρίων, έχουν παραλειφθεί.

Download

Download

The post Καταγγελίες για Διαφθορά και Παρακμή στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου first appeared on Film Industry Watch.

Καινούργιο σκάνδαλο σύγκρουσης συμφερόντων και οικονομικών ατασθαλιών αποκαλύπτεται μετά από έρευνα —

Ο Βασίλης Κεκάτος και άλλοι τρεις, οι οποίοι είχαν αναλάβει τον ρόλο αναγνωστών και αξιολογητών προτάσεων, ήταν ταυτόχρονα και αποδέκτες οικονομικών επιχορηγήσεων στην ίδια πρόσκληση υποβολής προτάσεων, ενώ παράλληλα προέκυψαν και άλλα σκάνδαλα.

Του Χέκτορ Αλεχάντρο Μοράλες, συνεργάτη του Film Industry Watch και γνώστη της ελληνικής κινηματογραφικής βιομηχανίας.

Μια μεγαλύτερη, πλήρης και πολύ πιο λεπτομερής έκδοση αυτού του άρθρου είναι διαθέσιμη εδώ.

Τον Οκτώβριο του 2021, ο διεθνώς καταξιωμένος σκηνοθέτης Κώστας Φέρρης, βραβευμένος με Αργυρή Άρκτο στο Φεστιβάλ Βερολίνου για το “Ρεμπέτικο” και πρώην Αντιπρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου (ΕΚΚ), κατέθεσε στο Πρωτοδικείο Αθηνών. Ο Φέρρης, μια σημαντική προσωπικότητα του ελληνικού και διεθνούς κινηματογράφου, ανέβηκε στο βήμα για να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας για τα συνεχιζόμενα ζητήματα διαφθοράς εντός του ΕΚΚ. Υπηρέτησε υπό τον Πάνο Λουκάκο, τον τέως πρόεδρο του ΕΚΚ, και μαζί αντιστάθηκαν στις πιέσεις του υφυπουργού Σύγχρονου Πολιτισμού Νικόλα Γιατρομανωλάκη, ο οποίος φέρεται να είχε σχέσεις με τον συγγραφέα/σκηνοθέτη Απόστολο Δοξιάδη. Ο Δοξιάδης, προερχόμενος από εύπορη οικογένεια, ασκούσε σημαντική επιρροή στις δραστηριότητες του ΕΚΚ, συχνά παρασκηνιακά, χρησιμοποιώντας τις διασυνδέσεις του με τον δεξιό πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη.

Ένα βασικό πρόσωπο που απουσίαζε από τη δίκη ήταν ο πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, Μάρκος Χολέβας. Παρά το γεγονός ότι το ΕΚΚ διαθέτει νομική υπηρεσία, ο Χολέβας ξόδεψε πάνω από 16.000 ευρώ δημόσιου χρήματος σε εξωτερικό νομικό γραφείο για την υπεράσπισή του. Δικηγόροι από διάφορους συλλόγους και εταιρείες παραγωγών, όπως το ΣΑΠΟΕ, η ΕΣΠΕΚ και η Tanweer Productions, παρακολούθησαν τη δίκη, καθώς είχαν άμεσο συμφέρον για την έκβαση της. Επί χρόνια, οι εκτελεστές παραγωγοί αποκόμιζαν σημαντικά κέρδη από κρατικές επιχορηγήσεις πριν καν παραχθούν οι ταινίες, εκμεταλλευόμενοι νομικά κενά ώστε να μειώσουν, ή και να εκμηδενίσουν, τις αμοιβές προς τους σκηνοθέτες και σεναριογράφους.

Η κατάθεση του Φέρρη έριξε φως στις αδιαφανείς πρακτικές του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, το οποίο λειτουργεί υπό το ελληνικό δίκαιο ως οργανισμός επιχορηγούμενος από δημόσια κονδύλια (με την μορφή του ΝΠΙΔ). Σύμφωνα με τον Φέρρη, το ΕΚΚ δεχόταν, και δέχεται, διαρκώς κριτική για ακατάλληλες επιλογές προσωπικού και μη διαφανείς διαδικασίες στην κατανομή των χρηματοδοτήσεων ταινιών. Παρά τους δημόσιους ισχυρισμούς ότι οι διαδικασίες του συμμορφώνονται με τις κατευθυντήριες γραμμές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο Φέρρης το αμφισβήτησε, αναφέροντας ότι οι πρακτικές του ΕΚΚ αποκλίνουν σημαντικά από εκείνες άλλων ευρωπαϊκών κινηματογραφικών οργανισμών.

Σε ασφαλιστικά μέτρα που κατατέθηκαν τον Μάιο του 2021, ανεξάρτητοι παραγωγοί και σκηνοθέτες απαίτησαν από το ΕΚΚ να δημοσιοποιήσει τα ονόματα των αξιολογητών του, κατηγορώντας τους ότι χρησιμοποιούσαν τις θέσεις τους για να χρηματοδοτούν τα δικά τους έργα. Η καταγγελία ανέφερε συγκεκριμένα έργα, όπως την ταινία κινουμένων σχεδίων Κολοκοτρώνης, ο Γέρος του Μοριά, την ταινία ντοκιμαντέρ με θέμα το Ολοκαύτωμα Μην Με Ξεχάσετε και τη μικρού μήκους ταινία μυθοπλασίας Η Βάρκα. Παρά το υψηλό επίπεδο των προτάσεων, έλαβαν χαμηλές βαθμολογίες, ενώ οι αξιολογητές χορηγούσαν στον εαυτό τους επιχορηγήσεις που κυμαίνονταν από 2.500 έως 200.000 ευρώ.

Με απόφαση της η Εισαγγελία Αθηνών διέταξε τον διευθύνοντα σύμβουλο του ΕΚΚ, Παντελή Μητρόπουλο, να παραδώσει στους αιτούντες όλα τα ονόματα των αξιολογητών και τις βαθμολογίες. Τα έγγραφα αποκάλυψαν ότι τέσσερις αξιολογητές είχαν μυστικά χορηγήσει στον εαυτό τους σχεδόν μισό εκατομμύριο ευρώ από κρατική χρηματοδότηση. Τα δημοσιεύματα στον τύπο προκάλεσαν ακόμη μεγαλύτερη αγανάκτηση.

Μεταξύ των έργων που έλαβαν αμφιλεγόμενη προέγκριση ήταν:

• Ένα Πολύ Κοριτσίστικο Όνομα Πάττυ του Γιώργου Γεωργόπουλου (200.000 ευρώ)
• Το Καλοκαίρι της Κάρμεν του Ζαχαρία Μαυροειδή (190.000 ευρώ)
• Οι Άγριες Μέρες του Βασίλη Κεκάτου (2.500 ευρώ)
• Ο Τελευταίος Ταξιτζής του Στέργιου Πάσχου (130.000 ευρώ)

Τον Ιούνιο του 2021, ο Φέρρης αποκάλυψε περαιτέρω κακοδιαχείριση στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου σε συνεντεύξεις του, κατηγορώντας τον Χολέβα και το διοικητικό του συμβούλιο για αναξιοκρατία, αδιαφάνεια και μεροληψία. Ο Χολέβας είχε ισχυριστεί ότι η έλλειψη καταρτισμένων αξιολογητών στα σωματεία τον έκανε να επιλέξει αξιολογητές μόνον από την ΕΣΠΕΚ, στην οποία ο ίδιος ήταν μέλος, κάτι που ο Φέρρης αντέκρουσε, αναφέροντας τα χιλιάδες ενεργά μέλη, πάνω από έξι χιλιάδες,στα ελληνικά συνδικαλιστικά σωματεία του οπτικοακουστικού κλάδου. Παρά τις κατηγορίες αυτές, ο Χολέβας και βασικά πρόσωπα της ΣΑΠΟΕ, ενός μικρού συλλόγου παραγωγών από τους πέντε συνολικά που υπάρχουν στην Ελλάδα, συνέχισαν να κυριαρχούν στη διαδικασία χρηματοδότησης, πλουτίζοντας εις βάρος της ευρύτερης κινηματογραφικής βιομηχανίας.

Αρκετά μέλη της ΣΑΠΟΕ, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου Πάνου Παπαχατζή, έλαβαν σημαντική χρηματοδότηση για τα έργα τους. Ο ίδιος ο Παπαχατζής έλαβε 370.000 ευρώ για τρεις προεγκρίσεις, ενώ και άλλα μέλη του διοικητικού συμβουλίου και οι εταιρείες τους ωφελήθηκαν σημαντικά. Συνολικά, από μια πρόχειρη έρευνα, τα μέλη της ΣΑΠΟΕ έλαβαν πάνω από 1,8 εκατομμύρια ευρώ από τα 4,45 εκατομμύρια ευρώ που κατανεμήθηκαν από το ΕΚΚ σε δύο γύρους αποφάσεων.

Η επιρροή της ΣΑΠΟΕ επεκτάθηκε πέρα από τη διαδικασία χρηματοδότησης, καθώς οι αξιολογητές συχνά αξιολογούσαν έργα που υποβάλλονταν από τους συνεργάτες τους. Για παράδειγμα, ο αξιολογητής Στέργιος Πάσχος έλαβε χρηματοδότηση για ένα μεγάλου μήκους έργο, ενώ ένας συνεργάτης του συμμετείχε σε άλλο έργο που χρηματοδοτήθηκε από το ΕΚΚ.

Τον Φεβρουάριο του 2022, η Εθνική Αρχή Διαφάνειας δημοσίευσε μια έκθεση για τη διαδικασία προέγκρισης του ΕΚΚ, υπογραμμίζοντας την έλλειψη διαφάνειας και την παρουσία συγκρούσεων συμφερόντων. Η έκθεση πρότεινε μεταρρυθμίσεις στη διαδικασία επιλογής, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας Μητρώου Αξιολογητών και πιο λεπτομερών κριτηρίων για την επιλογή, για να αποτραπούν μελλοντικές συγκρούσεις συμφερόντων.

Τον Αύγουστο του 2024, ένα ακόμη οικονομικό σκάνδαλο ξέσπασε με τον Κεκάτο και την εταιρεία διαφήμισης/παραγωγής Foss Productions, που ανήκει στους αδελφούς Κωτιώνη, ύψους περίπου 1 εκατομμυρίου ευρώ.

Το διοικητικό συμβούλιο του ΕΚΟΜΕ (Hellenic Cash Back Initiative) αποφάσισε να ακυρώσει την προέγκριση της σειράς Milky Way του Βασίλη Κεκάτου, την οποία παρήγαγε η Foss Productions και ο Στέλιος Κοτιώνης, και χρηματοδοτήθηκε από το κανάλι MEGA TV, καθώς και τα οφέλη που χορηγήθηκαν από το καθεστώς φορολογικών κινήτρων (CASH REBATE) του άρθρου 71Ε του Νόμου 4172/2013 (Α’ 167), όπως ισχύει, “επειδή δεν διαπιστώθηκε η πληρότητα της έκθεσης του ελεγκτή, σύμφωνα με το άρθρο 30 του νόμου 4487/2017”.

Ο λόγος για την απόφαση αυτή ήταν ότι “η έναρξη του επενδυτικού έργου πραγματοποιήθηκε πριν από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης ένταξης, σύμφωνα με την παρ. 5 του άρθρου 20 του Νόμου 4487/2017”. Η απόσυρση της προέγκρισης έγινε έναν χρόνο μετά την πιστοποίηση της επένδυσης. Ο εγκεκριμένος προϋπολογισμός ανερχόταν σε 2.252.435 ευρώ και η ανακληθείσα επιδότηση σε 900.974 ευρώ. Τόσο ο Στέλιος Κοτιώνης, ως εκτελεστής παραγωγός, όσο και ο Βασίλης Κεκάτος, ως σκηνοθέτης, υπέγραψαν και υπέβαλαν υπεύθυνες δηλώσεις του Νόμου 105 στο ΕΚΟΜΕ όταν το Milky Way εντάχθηκε στο καθεστώς επιστροφής κεφαλαίων, επιβεβαιώνοντας ότι η παραγωγή, κατά την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης ένταξης στον ΕΚΟΜΕ, δεν είχε ακόμη ξεκινήσει.

Η διαφθορά στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου έφτασε σε οριακό σημείο τον Αύγουστο 2024, όταν ξέσπασε σκάνδαλο σχετικά με τη διαδικασία επιλογής της ταινίας που θα εκπροσωπούσε την Ελλάδα στα Όσκαρ. Μια επιτροπή, η οποία επιλέχθηκε από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου (μια ιδιωτική εταιρεία με τη μορφή της μη κερδοσκοπικής/Α.Μ.Κ.Ε.) σε συνεργασία με το ΕΚΚ, ήταν υπεύθυνη για την επιλογή της ταινίας. Ωστόσο, προέκυψαν κατηγορίες για μεροληψία και ευνοιοκρατία, ιδιαίτερα σχετικά με την επιλογή του Βασίλη Κεκάτου, ο οποίος είχε κυρίως σκηνοθετήσει ταινίες μικρού μήκους, ως προέδρου της επιτροπής. Το Υπουργείο Πολιτισμού παρενέβη άμεσα, αντικαθιστώντας όλα τα μέλη της επιτροπής.

Επιπλέον, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η προσέγγιση του Υπουργείου Πολιτισμού για την αντικατάσταση των μελών της επιτροπής – που είχαν αρχικά διοριστεί από υπάλληλο του υπουργείου κατά τη διάρκεια της άδειάς της – στερείται τόσο διαφάνειας όσο και του επαγγελματισμού που αναμένεται από έναν τόσο σημαντικό θεσμό. Η μη διαφανής διαδικασία, σε συνδυασμό με την απουσία ενημέρωσης σχετικά με τα κριτήρια επιλογής των αντικαταστατών, προκάλεσε σοβαρές ανησυχίες στην ελληνική κινηματογραφική κοινότητα, υπονομεύοντας περαιτέρω την εμπιστοσύνη στο σύστημα. Αυτές οι αποτυχίες αναδεικνύουν τα παράκεντρα εξουσίας, και τα ευρύτερα ζητήματα κακοδιαχείρισης και αδιαφάνειας που ταλαιπωρούν το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου εδώ και χρόνια. Είναι προφανές ότι η εσωτερική έρευνα (ΕΔΕ) που ξεκίνησε το Υπουργείο Πολιτισμού στοχεύει στην αντιμετώπιση αυτών των χρόνιων παθογενειών και ανησυχιών.

Αυτά τα σκάνδαλα αποκάλυψαν ένα σύστημα βαθιά ελαττωματικό, όπου μια μικρή ομάδα παραγόντων, μονοπωλεί τη χρηματοδότηση του κράτους για τον κινηματογράφο, περιθωριοποιώντας πολλούς άξιους δημιουργούς και υπονομεύοντας την εμπιστοσύνη του κοινού στην ελληνική κινηματογραφική βιομηχανία. Οι εκκλήσεις για μεταρρυθμίσεις έχουν ενταθεί, με απαιτήσεις για μεγαλύτερη διαφάνεια, αξιοκρατία και λογοδοσία στη διαδικασία χρηματοδότησης ταινιών.

Σας συστήνουμε να διαβάσετε την πλήρη και πιο λεπτομερή έκδοση αυτού του άρθρου, η οποία είναι διαθέσιμη εδώ.

SOURCES AND LINKS:

https://www.efsyn.gr/tehnes/sinema/114454_sinema-o-paradeisos-tis-kakodiaheirisis

(Cinema paradiso of…. mismanagement).

https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/444323_toys-piran-tin-mpoykia-ap-stoma-ki-ekeinoi-brizoyn-oloys-toys-alloys

(“Greek Film Academy: They took the bread out of their mouths, and now they are cursing… everyone else.” )

https://www.efsyn.gr/politiki/synenteyxeis/297119_antro-kakoyrgimaton-elliniko-kentro-kinimatografoy(‘The Greek Film Center is a den of felonies. “)

https://www.efsyn.gr/tehnes/art-nea/406645_i-apofasi-toy-protodikeioy-stin-ypothesi-papahatzi-kata-ferri

(Kostas Ferris is acquitted  for defamation of producer Panos Papahatzis after judgement of the Multi Member Court of First Instance of Athens).

https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/298945_oi-pseytes-kai-oi-kleftes-ton-proto-hrono-hairontai

(The Greek Film Center has seized and transported to unknown destination 2,500 film prints and negatives, previously held by the former FINOS FILMS/ACCELERE labs, without the knowledge or consent of their rightful owners).

https://typologies.gr/pagos-sto-milky-way/embed/#?secret=GeyQCj1p1d#?secret=AgXXR9eOsG

(The €900,000 EKOME cash-back subsidy for Vasilios Kekatos’ limited series “MILKY WAY” has been revoked due to legal violations).

https://tvxs.gr/news/ellada/300-ypografes-enantia-sti-diadikasia-aksiologisis-sto-elliniko-kentro-kinimatografoy

(300 filmmakers sign against the evaluation process of the Greek Film Center)

(Παρακάτω) παρατίθεται έκθεση από ορκωτούς λογιστές της λογιστικής εταιρείας Sol, η οποία διαπίστωσε ότι η ταινία ALPS του Γιώργου Λάνθιμου, σε εκτέλεση παραγωγής  της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγγάρη, έλαβε παράνομα 300.000 € αντί για τα 150.000 € που είχαν εγκριθεί από το Διοικητικό Συμβούλιο του Κέντρου ΚΙνηματογράφου. Ο Γενικός Διευθυντής του ΕΚΚ, Γρηγόρης Καραντινάκης, πήρε αυτή την απόφαση μόνος του, χωρίς την έγκριση του Διοικητικού Συμβουλίου, και συνέταξε ιδιωτική συμφωνία μεταξύ του ΕΚΚ και της Τσαγγάρη ο ίδιος χωρίς να συμβουλευτεί το Νομικό Τμήμα του ΕΚΚ. Ως αποτέλεσμα, ο Καραντινάκης κατηγορείται για κακούργημα και δόλο σε καταγγελία που υπέβαλε ο γνωστός δικηγόρος Ασπρογέρακας-Γρίβας (πάνω). Ο Μάρκος Χολέβας αναφέρεται ως δεύτερος στη λίστα της πρώτης σελίδας της καταγγελίας, η οποία έχει 130 σελίδες. Τα στοιχεία ταυτοποίησης, όπως οι αριθμοί ταυτοτήτων και διαβατηρίων, έχουν παραλειφθεί.

Download

Download

The post Καταγγελλίες για Διαφθορά και Παρακμή στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου first appeared on Film Industry Watch.

By Hector Alejandro Morales, Film Industry Watch contributor and Greek industry insider.

A longer, full and much more detailed version of this article is available here.

In October 2021, acclaimed director Kostas Ferris, Silver Bear winner at Berlinale for Rembetiko and former Vice President of the Greek Film Center (GFC), testified at the Court of First Instance in Athens. Ferris, a key figure in Greek cinema, took the stand to address the ongoing issues of alleged corruption within the GFC. He served under Panos Loukakos, the GFC president at the time, and together they resisted pressures from deputy minister Nikolas Giatromanolakis, who was allegedly connected to author/director Apostolos Doxiadis. Doxiadis, from a wealthy family, exerted significant influence over the GFC’s operations, often behind the scenes, using his connections to right-wing Prime Minister Kyriakos Mitsotakis.

One key figure absent from the trial was Greek Film Center president Markos Holevas. Despite having a legal department, Holevas spent over €16,000 of public money on an external law firm to defend himself. Lawyers from various producers’ associations, including SAPOE and Tanweer Productions, attended the trial, as they had a vested interest in the outcome. For years, producers had been profiting handsomely from state subsidies before films were even produced, exploiting loopholes in the system to minimize payments to directors and screenwriters.

Ferris’s testimony shed light on the opaque practices of the Greek Film Center, which operates under Greek law as a publicly funded organization. According to Ferris, the GFC has consistently been criticized for inappropriate personnel decisions and non-transparent procedures regarding the allocation of film funding. Despite public claims that its processes followed European Union guidelines, Ferris disputed this, saying that GFC’s practices deviated significantly from those of other European film organizations.

In a complaint filed in May 2021, independent producers and directors demanded the GFC release the names of its evaluators, accusing them of using their positions to fund their own projects. The complaint cited several projects, including the animated short Kolokotronis, the Old Man of Moria, the Holocaust-themed docudrama Don’t Forget Me, and the short fiction film The Boat. Despite the high-quality proposals, they were given low scores, while evaluators granted themselves awards ranging from €2,500 to €200,000.

In a ruling that sparked outrage, the District Attorney ordered GFC president Pandelis Mitropoulos to release the names of the evaluators. The results revealed that four evaluators had clandestinely awarded themselves nearly half a million euros in state funding.

Among the projects that received controversial pre-approval were:

• Very Girlish Name Patty by George Georgopoulos (€200,000)
• Carmen’s Summer by Zacharias Mavroeidis (€190,000)
• Our Wild Days by Vasilios Kekatos (€2,500)
• The Last Taxi Driver by Stergios Paschos (€130,000)

In June 2021, Ferris exposed further mismanagement at the Greek Film Centers in interviews, accusing Holevas and his board of cronyism. Holevas had claimed a lack of qualified evaluators within the unions, which Ferris refuted, citing the thousands of active members in various Greek unions. Despite these accusations, Holevas and key figures in SAPOE, a small association of producers and directors, continued to dominate the funding process, enriching themselves at the expense of the wider film industry.

Several SAPOE members, including president Panos Papahatzis, received substantial funding for their projects. Papahatzis himself received €370,000 for three approvals, while other board members and their companies also benefited significantly. In total, SAPOE members were granted over €1.8 million out of the €4.45 million allocated by the GFC in two rounds of decisions.

The influence of SAPOE extended beyond the funding process, as evaluators were often assessing projects submitted by their collaborators. For instance, evaluator Stergios Paschos received funding for a feature-length project while a colleague of his was involved in another project funded by the GFC.

In February 2022, the Hellenic National Transparency Authority released a report on the GFC’s pre-approval process, highlighting the lack of transparency and the presence of conflicts of interest. The report recommended reforms to the selection process, including the creation of an Evaluators’ Registry and more detailed criteria for selection, to prevent future conflicts of interest.

In August 2024 yet another financial scandal by Kekatos and advertising/production company Foss Productions, owned by the Kotionis brothers, in the tune of approximately 1M euros

The board of directors of EKOME (The HELLENIC CASH BACK INITIATIVE) decided to cancel the prior approval of the series “Milky Way”, by Vassilis Kekatos, executive produced by Foss Productions and Stelios Koionis, and financed by MEGA TV channel, and the benefits granted from the tax incentive scheme (CASH REBATE) of article 71E of Law No. 4172/2013 (A’ 167), as in force, “because the completeness of the auditor’s report was not established, according to article 30 of the law. 4487/2017”.

The reason for this decision was that “the start of the investment project took place before the date of submission of the application for inclusion, in accordance with para. 5 of article 20 of Law no. 4487/2017”. The withdrawal was made one year after the investment has been certified. The budget approved amounted to EUR 2,252,435 and the withdrawn subsidy to EUR 900,974. Both Stelios Kotionis, as executive producer, and Vasilios Kekatos, as director, submitted declarations of honor to EKOME when Milky Way was entered into the cash-back incentive scheme, affirming that production had not yet started.

The alleged corruption at the Greek Film Center reached a breaking point in 2024 when a scandal erupted over Greece’s Oscar submission process. A committee, chosen by the Hellenic Film Academy (a private society) in collaboration with the GFC, was tasked with selecting the film to represent Greece at the Oscars. However, allegations of bias and favoritism arose, particularly concerning the selection of Kekatos, who had primarily directed short films, to lead the committee. The Ministry of Culture intervened, replacing certain members of the committee.

Furthermore, it is important to emphasize that the Ministry of Culture’s approach to replacing the committee members – originally appointed by a ministry employee while she was on vacation – lacked both transparency and the level of professionalism expected from such a key institution. The untransparent process, combined with the absence of communication regarding the criteria for selecting the replacements, has sparked serious concerns within the Greek film community, further eroding trust in the system. These failures highlight the broader issues of mismanagement and opacity that have troubled the Greek Film Center for years. Clearly, the internal investigation initiated by the Ministry of Culture is an attempt to address these insecurities and fears.

These scandals have exposed a deeply flawed system, where a small group of insiders has monopolized state film funding, marginalized many filmmakers, and eroded public trust in the Greek film industry. Calls for reform have intensified, with demands for greater transparency, meritocracy, and accountability in the film funding process.

For those who follow our website, the events detailed above are eerily similar to the ones we’ve previously reported concerning the Israeli Film Funds and are inline with how the European film ecosystem is organized, with a complete lack of transparency and proper guardrails against corruption and conflict of interests.

We encourage you to read the full and more detailed version of this article, which is available here.

LINKS AND SOURCES:

https://www.efsyn.gr/tehnes/sinema/114454_sinema-o-paradeisos-tis-kakodiaheirisis

(Cinema paradiso of…. mismanagement).

https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/444323_toys-piran-tin-mpoykia-ap-stoma-ki-ekeinoi-brizoyn-oloys-toys-alloys

(“Greek Film Academy: They took the bread out of their mouths, and now they are cursing… everyone else.” )

https://www.efsyn.gr/politiki/synenteyxeis/297119_antro-kakoyrgimaton-elliniko-kentro-kinimatografoy(‘The Greek Film Center is a den of felonies. “)

In an interview with the Greek daily EFSYN, Kostas Ferris stated: “What is certain is that Mr. Holevas failed to forward the findings to the appropriate prosecutor, as required by the report from the General Accounting Office of the State and as ordered by the Minister. Instead, he handed the two evaluation reports to a lawyer of his own choosing, Mr. Alexandros Christidis, for re-evaluation. Moreover, he did not inform the Minister that in the Asprogerakas complaint, as well as in reports by certified public accountants Batsoulis, Androutsos, and Triantafyllou, his name was mentioned (please see page with arrow–Georgios Papalios, father-in-law of Apostolos Doxiadis name appears first) in connection with felonious activities. Therefore, he should have immediately resigned to allow for a proper investigation and the necessary cleansing of the Greek Film Center (GFC).

Numbers of Police IDs and passports on the legal complaint of Asprogerlas-Grivas have been erased because it violates Greek GDPR law about personal data.

Below is a report by certified public accountants from the accounting firm Sol found that the film ALPS by Yorgos Lanthimos, executive produced by Athena Rachel Tsangari, unlawfully received €300,000 instead of the €150,000 approved by the Board of Directors. GFC general manager Grigoris Karantinakis made this decision independently, without board approval, and drafted a private agreement between the GFC and Tsangari without consulting the GFC’s Legal Department. As a result, Karantinakis has been accused of a felony and bad faith in a complaint filed by the well-known lawyer Asprogerakas-Grivas. Markos Holevas is listed as number two on the first page of the complaint, which is 130 pages long. Identifying details such as IDs and passports have been omitted.

The post Alleged Corruption and Decadence at the Greek Film Center – Short version first appeared on Film Industry Watch.

By Hector Alejandro Morales, Film Industry Watch contributor and Greek industry insider. A shorter version of this article is available here.

A shocking new conflict of interest and financial scandal has surfaced at the Greek Film Center (GFC), involving film director Vasilios Kekatos and others, who served as evaluators for film funding proposals but also received substantial financial awards for their own projects, in the same call.

OCTOBER 18, 2021: At approximately 1:30 PM on October 18, 2021, celebrated Greek film director Kostas Ferris, Silver Bear winner at Berlinale for the feature film “Rembetiko”, former Vice President of the Greek Film Center, and a highly respected director, screenwriter, and lyricist, with over 10 feature films, 20 TV series, and numerous lifetime achievement awards to his name, including his role as lyricist for the iconic Aphrodite’s Child (the Vangelis band) album “666”, took the witness stand at the Court of First Instance in Athens, Greece. Ferris was also a founding member of FERA (the Federation of European Directors). Among others Ferris mentioned that he was a Vice President until recently at Greek Film Center under GFC president Panos Loukakos, a journalist/documentarian, where they refused to cave in to the illegal demands of 44 year-old minster Nikolas Giatromanolakis (Former Deputy Minister of Culture and Sports of Greece) so they were subsequently replaced by the deputy minister, who was a protege of author/director Apostolos Doxiadis, heir to the Doxiadis family fortune.

According to sources within the Greek production industry, Apostolos Doxiadis, was allegedly manipulative and acted as a secret advisor, influencing decisions behind the scenes alongside his father-in-law, bankrupt shipowner Giorgos Papalios. Both were closely tied to the right-wing current Prime Minister of Greece, Kyriakos Mitsotakis, with the Mitsotakis family also being their neighbors in the upscale Kolonaki neighborhood.

Markos Holevas, the president of Greek Film Center was nowhere to be seen at the trial but he had hired a law firm outside GFC, paying them over 16.000 euros plus VAT from public money at the time to defend himself (despite the fact that GFC had its own legal department). Lawyers from SAPOE (one of the five producers associations), and ESPEK ( the small association of producers-directors) and Tanweer Productions (owned by Lebanese distributor Joseph Samaan and headed by Dionysios Samiotis) were also present. What was at stake was the pre-approval of their state-owned subsidies. Allegedly for years middle men that called themselves “producers” (in reality they were line producers who were not risking any of their money, or property), made millions well in advance before a film, or a documentary was produced. The cheaper they could make a film, the better. The less they had to pay directors and screenwriters—or even nothing at all—the more ideal it was for them.

Ferris testified under oath: “…In the context of the dispute that arose within the Greek film community and the publicity it garnered in the print and electronic media for many weeks, I was informed that the Greek Film Center, a private legal entity under the supervision of the Ministry of Culture (ΥΠΠΟΑ), that operates under Law 3905/2010 and is therefore a public organization (funded by the Greek taxpayers). It is funded more than 80% by the public budget and is thus subject to specific operating conditions, transparency, and financial and administrative accountability. The organization has been under attack from both the print and electronic press, as well as the majority of the film community, for inappropriate personnel choices and non-transparent procedures regarding the pre-approval of funding for films, which do not exclude conflicts of interest.“

In an attempt to justify these procedures after the fact, the Greek Film Center extensively explained in press releases and via its website the procedures it followed. It publicly stated that the methods it used are the same as those followed by institutions responsible for audiovisual matters and funding in the European Union (27 Member States), namely the MEDIA DESK (now Creative Europe) program (headquartered in Brussels), and by the Council of Europe (based in Strasbourg with the participation  of the 39 “Member States) through its European film co-production funding program EURIMAGES.

The Greek Film Center’s positions on these issues—regarding the selection of evaluators/readers, the staffing of committees, and the evaluation procedures for the pre-approval of funding of films and production plans related to Creative Europe and EURIMAGES—are not accurate. “In fact, they are entirely false and inaccurate, and they directly contradict everything I know and have experienced in my collaborations with these European institutions…”

In a ten-page complaint submitted to the Athens District Attorney in early May 2021, three independent producers and directors requested that the Greek Film Center disclose the names of the evaluators/readers.

In their sworn statement, they asserted:

…three projects were submitted to the GFC – 1 feature-length documentary, 1 short fiction film, and 1 short length animated film:

1. “KOLOKOTRONIS, THE OLD MAN OF MORIA” Protocol Number 9193, dated 26/11/2020, was a 2D animation film project approximately 6 minutes in length, with screenplay and direction by me, and character design and illustrations by Nassos Vakalis (Emmy award winner, with 78 international awards and 270 festival participations for the short film Dinner for Few). The proposal was 112 pages long.
   
   
2. “DON’T FORGET ME, JEWISH MOTHERS WRITE TO THEIR CHILDREN FROM THE GHETTO OF THESSALONIKI” Protocol Number 7380/30-9-2020, a feature-length docudrama, focusing on the Salonica Holocaust where 59.000 Jews perished, starring the well-known film and television actress Maria Nafpliotou, based on the book of the same name by historian/researcher Dr. Leon Saltiel, under the auspices of the Central Board of Jewish Communities in Greece, the Jewish Museum of Greece, and the Chair of Jewish Studies at Aristotle University of Thessaloniki. The proposal was about 100 pages long.
   
   
3. “THE BOAT,” A.P. 6025/3.8.2020, a short fiction film, 15 minutes long, with a screenplay by Aphrodite Vakalis and Nassos Vakalis, and directed by Nassos Vakalis, featuring well-known actors Christos Antoniou and Dimitris Piatas. The proposal was about 70 pages long.
   

In the announcement of the results on 30.3.2021 and 28.4.2021, we realized that the evaluators had awarded themselves amounts of €2,500, €130,000, €170,000, €190,000, and €200,000 respectively , in addition to the €5,000 compensation fee they received as readers (script evaluators), while they ensured, in absolute collaboration with the president of the Board who had appointed them, to give low scores (in order) to “cut out” their competitors!

These actions, ratified by the Board of the Greek Film Centre (GFC), are illegal, abusive, unethical, unprofessional, and caused a national and international uproar both on social media and among journalists, with publications in the print and electronic press. They are unprecedented globally, as even in the most underdeveloped countries, evaluators are expected to declare conflicts of interest and request recusal, not to self-award funding!”

The District Attorney ordered the president of the Greek Film Center and its managing director, Pandelis Mitropoulos, to release the names of the evaluators, the scores given to each project, and other relevant documents that Holevas withheld. It was uncovered that four evaluators had secretly competed against the other submitted projects and were awarded (awarded to themselves) half a million euros.

• VERY GIRLISH NAME PATTY
  Screenplay: GEORGE GEORGOPOULOS
  Direction: GEORGE GEORGOPOULOS
  Production: FALIRO HOUSE PRODUCTIONS
  Pre-approval funding amount: €200,000
  
  
• CARMEN’S SUMMER
  Screenplay: ZACHARIAS MAVROEIDIS, XENOPHON HALATSIS
  Direction: ZACHARIAS MAVROEIDIS
  Production: ATALANTE PRODUCTIONS (headed by the niece of Panos Papahatzis)
  Pre-approval funding amount: €190,000
  
  
• OUR WILD DAYS
  Screenplay: VASSILIS KEKATOS
  Direction: VASSILIS KEKATOS
  Production: BLACKBIRD PRODUCTION
  Funding amount: €2,500
  
  
• THE LAST TAXI DRIVER
  Screenplay: STERGIOS PASCHOS
  Direction: STERGIOS PASCHOS
  Production: FILMIKI PRODUCTIONS
  Pre-approval funding amount: €130,000
  

(Note: THE LAST TAXI DRIVER had an abysmal box-office of 2.111 tickets when it was distributed in the spring of 2024, and CARMEN’S SUMMER followed suit with 9.500 tickets at the box office).

Background: Outrage and Injunction Against the Greek Film Center

Three independent directors-producers (Leonidas Vardaros, Dimitrios Vorris, Georgios Keramidiotis that were later blacklisted by Holevas and his board of directors) have filed a class action demanding an injunction against the Greek Film Center supported by the Directors Guild of Greece and  600 signatures of filmmakers. The injunction request concerned the recent pre-approval decisions made by the Board of Directors of the Greek Film Center on March 30 and April 28, 2021, where four evaluators/readers (Vasilios Kekatos, Stergios Pashos, Zacharias Mavroeidis, Georgios Georgopoulos) had also submitted in the same categories and were granted approval for themselves for projects worth up to €522.500

The directors-producers sought the temporary suspension of the Greek Film Center’s decisions from March 30 and April 28, 2021, concerning the “Pre-approvals of Short Films, Feature Films, and Documentaries,” claiming these decisions were illegal and violated local law, EU directives, and constitutional principles. They also requested a halt to any disbursement of funds or, alternatively, the suspension of the projects approved for Vasilios Kekatos, Stergios Pashos, Zacharias Mavroeidis, and Georgios Georgopoulos until a final ruling was made by the judge.

JUNE 2021: The blatant falsehoods of Markos Holevas and company

Markos Holevas, then president of the Greek Film Center (GFC), who was forced to resign in July 2024 by the minister of culture Lina Mendoni, claimed in the media that he was unable to find evaluators active in the fields of screenwriting, directing, and producing because the unions lacked sufficient members. And that’s why he picked evaluators from ESPEK only, the small association of producers-directors where he was a member. This couldn’t be further from the truth: The Greek Actors’ Union (SEI) has approximately 4,000 members, while the three relevant unions have around 40 active members in SAPOE, about 70-80 in ESPΕΚ (the Association of Producers-Directors), and approximately 130 in the Greek Documentary Association (EEN), many of whom are also members of ESPΕΚ. The Greek Directors’ Guild (EES) 1.200 members, and the Greek Film TV Technicians’ Union (ΕΤΕΚΤ) had 300 members, totalling 1,700 members. The Hellenic Screenwriters Guild has 330 members, and the Greek Producers’ Union (founded by respected producer Geiorgos Sgourakis) includes around 40-50 producers. Therefore, the combined membership of all these three unions exceeded 6,500 members.

As for Panos Papahatzis, president of SAPOE back then and owner of Argonauts Productions-he received three approvals amounting to €370,000 (€170,000, €70,000, and €130,000, respectively).

The SAPOE Board consisted of the following members:

• Panos Papahatzis, President of SAPOE, received €370,000 through three funding approvals.
  
  
• Fenia Kosovica, Vice President of SAPOE, received €400,000 through her company, Blonde Films (€200,000 + €200,000).
  
  
• Konstantinos Kontovrakis, General Secretary, received €228,000 through his company, Heretic Films, across three approvals (€150,000, €60,000, €18,000).
  
  
• Amanda Livanou, Treasurer of SAPOE.
  
  
• Maria Drandaki, Board Member, received €250,500 through five approvals with her company, Homemade Films (€2,500, €6,000, €12,000, €200,000, €30,000).
  
  
• Konstantinos Vasilaros, Alternate Board Member.
  
  
• Eleni Afentaki, Alternate Board Member.

The SAPOE Audit Committee received the following amounts:

• Ioanna Bolomyti (Papahatzis’ niece, working under the same roof with Argonauts Productions, Athens Productions, and Argonauts Crimes of the Future Productions) received €18,000 for script approval.
  
  
• Giorgos Karnavas, a partner in Heretic Films alongside SAPOE’S General Secretary Konstantinos Kontovrakis.
  
  
• Yiannis Iakovidis, owner of Black and Orange Films.

In total, the aforementioned SAPOE board members received €1,266,500 through what has been described as an illegal process of Greek Film Center funding that lacked transparency and accountability.

Additionally:

• Eleni Kossyfidou, a former SAPOE President and producer for director Vasilis Kekatos (Blackbird Productions), received €20,500 (€2,500 for scriptwriting and €18,000 for a script). Kossyfidou and Kekatos, along with director Panos H. Koutras, were involved in the conflict of interest scandal exposed by filmindustrywatch.org regarding Kekatos’ short film award at Cannes.
  
  
• Giorgos Tsourgiannis, another SAPOE member, received €156,000 (€6,000 and €150,000).
  
  
• Giorgos Tseberopoulos, another SAPOE member, received €151,500 through his company Filmiki Productions (later sold to Konstantinos Alavanos), along with his partner, Efstathios Mourdoukoutas (€2,500, €130,000, and €19,000).
  
  
• Faidra Vokali, another SAPOE member (Marni Films), received €132,000 through four approvals (€70,000, €17,000, €20,000, €25,000).
  
  
• Modiano S.A., owned by Micky Modiano, another SAPOE member, received €90,000 through two approvals (€60,000, €30,000).
  
  
• Stefi/Lynx Films, another SAPOE member, received €2,500.

It was alleged that the SAPOE regular members received an additional €552,500 through the same questionable EKK funding process. This brings the total sum awarded to SAPOE members to €1,819,000 out of the €4,450,000 allocated by the EKK in two rounds of decisions. However, it is important to note that the identities behind all the companies listed in the two GFC pre-approval funding lists have not yet been fully identified. Further investigation may reveal that more SAPOE members benefited from this funding.There was and also  concern about potential conflicts of interest, where evaluators may have been assessing proposals submitted by their collaborators, such as producers. For example, Filmiki Productions received funding for both a feature-length project (directed by evaluator Stergios Pashos, The Last Taxi Driver) and a short film (Roger), where, according to GFC statements, a collaborator of the evaluator may have been involved.

When director Costas Ferris publicly exposed the chaotic mismanagement and alleged corruption at the Greek Film Center in an interview with the daily newspaper EFSYN, he faced a wave of legal threats from SAPOE members. Over the course of seven consecutive days, he received cease-and-desist letters from each member of the SAPOE board, along with a defamation lawsuit from producer and  president Panos Papahatzis. Ultimately, the Athens Multi-Member Court acquitted Ferris of all charges. 

(Note: In 2023 Papahatzis officially joined forces with Κostas Sakkaris, who, allegedly,  has strong connection to the Greek prime minister’s office. His daughter tennis champion Angeliki Sakkari is in a relationship with the prime minister’s son).

FEBRUARY 2022: The Hellenic National Transparency Authority’s findings are a blow for Greek Film Center’s practices and especially present Markos Holevas and Vasilios Kekatos

After nine months, in md-February 2022, the National Transparency Authority’s published an audit report on the pre-approval decisions of the Board of Directors of the Greek Film Center, on March 30 and April 28, 2021, totaling 4.550.000 euros, has been completed.

In these specific decisions, the projects of four readers, who were simultaneously competitors, were approved, thus abolishing any notion of impartiality, transparency, and equality.

The multi-page report from the National Transparency Authority concludes:

“…with the aim of ensuring the best safeguarding of the principles of transparency and impartiality in the operation of the organization, it is recommended to the Board of Directors of the Greek Film Center:

1. Prior to the selection process, there should be a public call for expression of interest or a related posting on the Greek Film Center’s website, or other measures (e.g., the creation of an Evaluators’ Registry) should be adopted, which could ensure an increase in the number of the most suitable candidates and, consequently, the best possible selection of Readers. Furthermore, the designation of the decision-making body (possibly a collective one) and a more detailed description of the selection criteria would contribute to enhancing the transparency and objectivity of the process.
   
   
2. It should consider the possibility of requiring each Reader to confirm, for each proposal being evaluated, that there is no incompatibility or conflict of interest in their case, with a corresponding declaration on the electronic platform through which the evaluation process now takes place, taking into account the evaluators’ code of conduct model included in the EU Grants – Model contract for EU Experts by the European Commission.”

It is noted that the Film Center had falsely claimed to the Greek press that “…it follows the best practices of European programs (Creative Europe, Eurimages),” where it is widely, and internationally, known and posted on the web that cross-paneling (an evaluator being simultaneously a competitor and judging a candidate film, even in a different category), conflict of interest, and generally any relationship up to first-degree relatives with candidate production companies and projects over the past 18 months are prohibited, under penalty of funding cancellation.

AUGUST-SEPTEMBER 2024: The corrupt world of the “academy” mafia is falling apart… Greece’s Oscar submission exposed a broken system devoid of transparency and meritocracy

An irregular, illegal, and evidently corrupt action by a Ministry of Culture employee forced the Deputy Minister to partially replace certain members of the proposed Oscar nomination committee, which had been suggested by the misnamed Hellenic Film “…academy,” a private, not-for-profit society, in order to meet the deadlines.

Furthermore, it is important to emphasize that the Ministry of Culture’s approach to replacing the committee members – originally appointed by a ministry employee while she was on vacation – lacked both transparency and the level of professionalism expected from such a key institution. The untransparent process, combined with the absence of communication regarding the criteria for selecting the replacements, has sparked serious concerns within the Greek film community, further eroding trust in the system. These failures highlight the broader issues of mismanagement and opacity that have troubled the Greek Film Center for years. Clearly, the internal investigation initiated by the Ministry of Culture is an attempt to address these insecurities and fears.

A major scandal erupted, with press releases published in outlets owned by Penske Media Group (Deadline, Hollywood Reporter, Variety), led by a small but well-organized minority of privileged individuals. These individuals hurled insults and slander at both the ministry and the vast majority of the film industry’s creators, who had long been marginalized. This might have gone unnoticed if certain political parties — particularly those in opposition — hadn’t uncritically aligned themselves with the protests of this corrupt group, thereby insulting the entire community of Greek filmmakers.

To understand the full picture, we must start from the very beginning. It all started with the “Fog Movement,” which splintered directors and the rest of the film industry into small, competing groups with conflicting interests. This was followed by the hasty establishment of the opaque Hellenic Film Academy, lacking qualitative criteria, and the introduction of the destructive Law 3905/2010 (the Geroulanos Film Law). This law effectively dismantled the Greek Film Center for a decade, resulting in mismanagement and a series of administrative and financial scandals, as confirmed by auditing authorities. The law enabled the rise of the corrupt “Fog” group, which exploited its vagueness and the turnover of Greek Film Center Boards to monopolize the film market and secure state subsidies, excluding many of the key figures in Greek cinema and leading to the industry’s overall decline.

It’s no coincidence that during the 14 years of Law 3905/2010 — a law brought into being by the manipulations of the Fog group and the “Academy” in 2009 and 2010 — at least 10 presidents, 7 managing directors, and more than 70 members of the seven-member Boards of Directors at the Greek Film Center were appointed, dismissed, or resigned, often due to administrative or financial scandals. What do all these unprecedented personnel changes, unparalleled in any similar organization worldwide, signify? They illustrate the corrupt influence of the Fog group and the Hellenic Film “Academy” over Greek cinema.

Two small associations (one of Directors-Producers, ESPEK, and one of the five producer associations, SAPOE), backed by the “Academy’s” board and capitalizing on their close relationship with the Greek Film Center and former president Markos Holevas (who was forced to resign on July 2024), monopolized state film production funds. They excluded as many “outsider” directors as possible, dismissing them as “outdated.”

A series of scandals, abuses, and illegal decisions even led to lawsuits, in which the wronged parties were vindicated. Yet, the Film Center’s Board continued its biased practices, making only superficial adjustments.

It was never made clear by what logic the infamous “….academy’ was given the right to nominate the committee and the methods for selecting the film that would represent the country at the American Academy Awards (Oscars) each year, without even defining objective criteria, similar to the opaque selection process for funding Greek films, which has caused us so many problems, lawsuits and legal battles.

The “excessive zeal” of a Culture ministry employee, evidently corrupt and in cahoots with the group of insiders, triggered the scandal’s explosion and prompted Deputy Minister of Culture Jason Fotilas to restore legality. And suddenly, those caught with their hands in the cookie jar erupted with insults, protests, and pressure on participants to support their illegal actions!

Ordinary members and Board members of the Hellenic Academy (some prominent, others not) launched an unprecedented campaign to discredit the process, slander competitors, and pressure filmmakers to withdraw their entries. They presented only a partial version of the truth, concealing key facts—including their collusion with certain ministry employees to manipulate the ministry’s leadership.

One by one, the corrupt insiders emerged from their hideouts, revealing themselves through insults and offenses, convinced they could regain their lost influence as they had in their years of dominance. But the facade crumbled, and their claim to represent the entire industry—while dismissing their critics as “outdated”—fell apart.

The urgency to revise the outdated Geroulanos Film Law has now become evident. As for the Academy members, if they genuinely wish to protect the reputation of Greek filmmakers, they must amend their bylaws, implement democratic procedures, focus the Academy solely on cultural activities without drifting into syndicalist or guild-like distortions, oversee the Board of Directors, and, above all, restore the integrity that true artists should uphold.

The Hellenic Film “..academy” is a private society that operates under different bylaws and statutes than the American Academy. The Ministry of Culture’s decision is therefore justified; it is reasonable that a filmmaker known primarily for short films, like Kekatos, should not be in charge of a committee selecting a feature-length film to represent Greece. Moreover, aside from Fonissa/Murderess, many of the other films are arthouse projects funded by Greek taxpayers, yet they face significant shortcomings in acting, screenplay, and direction. Most of the 23 films, excluding Fonissa, have sold between 400 and 16,000 tickets at the local box office.

AUGUST 2024: Another financial scandal by Kekatos and advertising/production company Foss Productions, owned by the Kotionis brothers, in the tune of approximately 1M euros

The board of directors of EKOME (HELLENIC CASH BACK INITIATIVE) decided to cancel the approval of the series “Milky Way”, by Vassilis Kekatos, executive produced by Foss Productions and Stelios Koionis, and financed by MEGA TV channel, and the benefits granted from the tax incentive scheme (CASH REBATE) of article 71E of Law No. 4172/2013 (A’ 167), as in force, “because the completeness of the auditor’s report was not established, according to article 30 of the law. 4487/2017”.

The reason for this decision was that “the start of the investment project took place before the date of submission of the application for inclusion, in accordance with para. 5 of article 20 of Law no. 4487/2017″. The withdrawal was made one year after the investment had been certified. The budget approved amounted to EUR 2,252,435 and the withdrawn subsidy to EUR 900,974.

Both Stelios Kotionis, as executive producer, and Vasilios Kekatos, as director, submitted declarations of honor to EKOME when Milky Way was entered into the cash-back incentive scheme, affirming that production had not yet started.

Many in the industry are left questioning: What is happening to Greece, now the poorest country in the EU? Who is protecting those involved in this web of alleged corruption that continues to siphon funds from the Greek Film Center, Eurimages, the Recovery and Resilience Fund of the European Union and Creative Europe? Why are the District Attorney of the Supreme Court and the European Prosecutor turning a blind eye while European subsidies flow into the pockets of a select few, forming what appears to be a cartel?

In other EU countries, such scandals would trigger swift action—investigations, resignations, and even ministers stepping down from their positions. But not in Greece. Corruption runs so deep that it has earned the nickname “the Colombia of the Balkans,” highlighting the pervasive judicial and political corruption. Despite mounting evidence and public outcry, those in power remain largely untouched, and the system continues to protect the few at the expense of the many.

The failure of authorities to address these issues raises serious concerns about governance, transparency, and accountability, especially as public funds meant to support culture and the arts are funneled into the hands of a privileged elite. It begs the question: How long can this go on before the EU or other oversight bodies step in to hold those responsible accountable?

For those who follow our website, the events detailed above are eerily similar to the ones we’ve previously reported concerning the Israeli Film Funds and are inline with how the European film ecosystem is organized, with a complete lack of transparency and proper guardrails against corruption and conflict of interests.

LINKS AND SOURCES:

https://www.efsyn.gr/tehnes/sinema/114454_sinema-o-paradeisos-tis-kakodiaheirisis

(Cinema paradiso of…. mismanagement).

https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/444323_toys-piran-tin-mpoykia-ap-stoma-ki-ekeinoi-brizoyn-oloys-toys-alloys

(“Greek Film Academy: They took the bread out of their mouths, and now they are cursing… everyone else.” )

https://www.efsyn.gr/politiki/synenteyxeis/297119_antro-kakoyrgimaton-elliniko-kentro-kinimatografoy(‘The Greek Film Center is a den of felonies. “)

https://www.efsyn.gr/tehnes/art-nea/406645_i-apofasi-toy-protodikeioy-stin-ypothesi-papahatzi-kata-ferri

(Kostas Ferris is acquitted  for defamation of producer Panos Papahatzis after judgement of the Multi Member Court of First Instance of Athens).

https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/298945_oi-pseytes-kai-oi-kleftes-ton-proto-hrono-hairontai

(The Greek Film Center has seized and transported to unknown destination 2,500 film prints and negatives, previously held by the former FINOS FILMS/ACCELERE labs, without the knowledge or consent of their rightful owners).

(The €900,000 EKOME cash-back subsidy for Vasilios Kekatos’ limited series “MILKY WAY” has been revoked due to legal violations).

https://tvxs.gr/news/ellada/300-ypografes-enantia-sti-diadikasia-aksiologisis-sto-elliniko-kentro-kinimatografoy

(300 filmmakers sign against the evaluation process of the Greek Film Center)

Below is a report by certified public accountants from the accounting firm Sol found that the film ALPS by Yorgos Lanthimos, executive produced by Athena Rachel Tsangari, unlawfully received €300,000 instead of the €150,000 approved by the Board of Directors. GFC general manager Grigoris Karantinakis made this decision independently, without board approval, and drafted a private agreement between the GFC and Tsangari without consulting the GFC’s Legal Department. As a result, Karantinakis has been accused of a felony and bad faith in a complaint filed by the well-known lawyer Asprogerakas-Grivas. Markos Holevas is listed as number two on the first page of the complaint, which is 130 pages long. Identifying details such as IDs and passports have been omitted.

The post Alleged Corruption and Decadence at the Greek Film Center (FULL ARTICLE) first appeared on Film Industry Watch.

The issue with these reports is that they completely overlook the true reason behind the committee’s replacement: the controversy surrounding Kekatos’ Palme d’Or victory, which we have previously covered and outlined here. This is in addition to the fact that in recent months the Greek film industry was abuzz with alleged rumors about Vasilis Kekatos’ behavior both on and off set, which several Greek filmmakers have described to us as allegedly “toxic.” These allegations include allegedly failing to give proper credit to creative partners, public firings, and showing general disrespect toward cast and crew. Specific examples of this behavior were recounted to us as follows:

I have three very close associates, very esteemed as well, that had been working with Mr Kekatos and were either fired or quit because of his extremely bad behaviour. Although, as XXX said, we have not cooperated professionally with him, we did rent our company XXX to him for the shooting of his series, and I was very sad to see that his art director, had destroyed our company logo because *he* [Kekatos] insisted that they put another sticker on top of ours. This is minor, I guess, but the allegations and condemnations of his behaviour from our very legit associates are definitely true”

XX is right about Kekatos appropriating queer cinema as a straight guy…. He doesn’t pretend to be gay. He is very inappropriate with many women actually, outrageously flirting and some times in an insulting way. He is definitely a malignant narcissist and what is upsetting now, is that he is trying to become the poster boy for transparency and accuses the Ministry for shady behaviour in order to take peoples’ attention away from his own actions.”

Funny thing about Kekatos is that it is always ok for him to screw other people, but not so nice when somebody screws you :)”

While it is clear why the Greek Ministry of Culture wants nothing to do with Kekatos, it remains unclear why the local media continues to shield him while allowing misinformation to circulate. We urge the Greek film community to keep providing us with information about Kekatos so that we can ensure it is accurately reported. Our organization’s only purpose is to make sure that the film community retains its morality by showing no tolerance towards those that abuse their power and try to manipulate their way to success in the entertainment industry, or abuse others.

UPDATE: Following the publication of our initial article, several Greek filmmakers have reached out to us with insights into why the Cannes controversy has received limited coverage in Greek media. According to these sources, Eleni Kossyfidou and Panos H. Koutras, who are at the center of the Cannes incident, allegedly have strong connections within local media circles. These connections, our sources suggest, have effectively shielded them from scrutiny in Greek news outlets. It remains to be seen how long this protection would last.

The post GREECE: “Oscar Selection Chaos” – Real Story Ignored by Local and Global Media first appeared on Film Industry Watch.

Une révélation surprenante fait surface : de nouvelles preuves suggèrent qu’un conflit d’intérêts a entaché la sélection officielle du Festival de Cannes 2019 pour les courts métrages et le prix lui-même. La Palme d’Or a été décernée au court métrage grec “La distance entre le ciel et nous”, réalisé par Vasilis Kekatos et produit par Eleni Kossyfidou. Panos H. Koutras, membre du jury du court métrage du festival, entretient une relation professionnelle avec Kossyfidou depuis au moins 2004 – elle a produit tous ses films. En d’autres termes, la productrice de longue date du membre du jury et du film lauréat est la même personne.

Eleni Kossyfidou et Panos H. Koutras avaient déjà participé à Cannes avec son long métrage “Xenia” (2014), puis avec “Dodo” (2022). Tous deux sont des noms connus du festival. Autrement dit, il est peu probable que le festival ne soit pas au courant de cette connexion, et il est logique de supposer que Koutras, soi-disant, a été invité comme membre du jury pour garantir que le prix ira à Kekatos. Dans une industrie où le népotisme est normalisé, supposer le contraire serait extrêmement naïf. De plus, lors d’un événement de projection post-festival à Paris, Koutras a déclaré à plusieurs autres réalisateurs qu’il avait “écarté leur film”, donc ils n’avaient aucune chance d’être pris en compte par les autres membres du jury. Le fait de positionner Koutras comme membre du jury plutôt que comme président du jury maintient une plausible déniabilité.

Détails – Conflit d’intérêts révélé

Le conflit d’intérêts nouvellement découvert se concentre sur Eleni Kossyfidou, productrice du film primé.

Kossyfidou entretient une longue relation professionnelle avec Panos Koutras, un cinéaste grec qui a siégé au jury de la section “Courts métrages” en 2019. Leur collaboration remonte à 2004, Kossyfidou ayant produit tous les longs métrages récents de Koutras, dont “Dodo” (2022), “Xenia” (2014) et “Strella” (2009).

Kossyfidou a d’abord été directrice de production du film “Real Life” de Koutras en 2004.

Notamment, Kossyfidou a produit les deux films de Kekatos, le court métrage “The Silence of the Dying Fish” en 2018, en plus de “La distance entre le ciel et nous” lauréat de la Palme d’Or.

Il est évident qu’il y avait un clair motif financier pour que Koutras attribue le prix à un film produit par sa propre productrice, car cela attirera des fonds pour de futurs projets.

Connexions dissimulées

La relation entre Kossyfidou, Koutras et Kekatos n’a pas été divulguée pendant le festival et n’est devenue publique que récemment. De plus, il semble que des tentatives délibérées ont été faites pour dissimuler ce conflit ; le nom de Kossyfidou n’a été ajouté à la page Wikipedia du film que le 8 juillet 2021 – plus de deux ans après la fin du festival – alors que Kossyfidou était la principale productrice du film, en un acte de dissimulation évident. Cependant, comme mentionné ci-dessus, il est raisonnable de supposer que la connexion était connue des insiders du festival.

Pendant l’événement, des sources rapportent que Koutras a “blagué” en disant aux autres réalisateurs qui étaient en lice pour le prix qu’il “pouvait être corrompu” – un commentaire qui semble profondément ironique à la lumière de ces révélations.

Controverse Post-Festival

Lors d’un événement de projection post-festival à Paris, Koutras aurait dit à plusieurs autres réalisateurs qu’il avait “jeté leur film à la poubelle”. La décision d’attribuer la Palme d’Or à “La distance entre le ciel et nous” a surpris les participants et les cinéastes, car le film était largement considéré comme l’une des entrées les plus faibles de la sélection.

Pour contexte, il est intéressant de noter que 98 % des citoyens grecs pensent que la corruption est “répandue” dans leur pays, selon le dernier sondage de l’Union européenne sur le sujet.

MISE À JOUR:

Grâce à la contribution des lecteurs, il a été révélé que la relation entre Wim Vanacker, membre du comité de sélection du Festival de Cannes, Vassilis Kekatos, le lauréat de la Palme d’Or 2019, et la productrice du film, Eleni Kossyfidou, qui est également la productrice de Panos H. Koutras, membre du jury du Festival de Cannes, remonte à 2018, lorsque Kekatos avait invité Vanacker à siéger comme membre du jury de son propre festival de cinéma en plein air, le SeaNema Open Air Film Festival, avec Kossyfidou.

Comme détaillé dans les conflits d’intérêts entre Wim Vanacker, Ben Vandendaele et NISI MASA, Kekatos avait participé à NISI MASA avec son court métrage 2018 “The Silence of the Dying Fish”, également produit par Kossyfidou, lorsque Vanacker était directeur artistique de l’organisation. Selon l’article de presse 2018 ci-dessous, Kekatos avait invité Vanacker à siéger comme membre du jury dans un festival qu’il avait organisé et dirigé sur l’île de Kéfalonie, un festival qui avait eu lieu pendant quatre ans, mais qui n’a pas eu lieu depuis la victoire de Kekatos en 2019.

Les membres du jury des festivals reçoivent généralement une rémunération pour leurs services. À tout le moins, ils sont invités au festival avec leurs frais de déplacement et d’hébergement pris en charge par les organisateurs. Autrement dit, Kekatos aurait compensé Vanacker, membre du comité de sélection du Festival de Cannes, un an avant que le film de Kekatos “La distance entre le ciel et nous” ne soit sélectionné pour la sélection officielle du Festival de Cannes, pour ensuite remporter la Palme d’Or dans des circonstances controversées, car la productrice du film avait une longue relation professionnelle avec l’un des membres du jury.

Conséquences pour l’industrie et l’intégrité du festival

Ce conflit non divulgué soulève de graves questions éthiques quant au processus de sélection et de récompense des films du Festival de Cannes. Dans un événement de haut niveau où des centaines de cinéastes se disputent des distinctions prestigieuses, l’exigence d’un jugement impartial est primordiale.

Les révélations sur la relation entre Kekatos, Kossyfidou, Koutras et Vanacker suscitent des inquiétudes quant au potentiel d’influence indue et de favoritisme dans le processus décisionnel du festival. Le fait que le conflit n’ait pas été divulgué et que le nom de Kossyfidou n’ait pas été ajouté à la page Wikipedia du film avant deux ans après la fin du festival suggère une tentative délibérée de dissimuler la relation.

Il ne s’agit pas des premières allégations d’inconduite au Festival de Cannes. En 2018, Mélissa Malinbaum, membre du comité de sélection, a été accusée d’un conflit d’intérêts car elle avait produit un court métrage sélectionné pour le festival. De plus, Dominique Welinski a occupé plusieurs postes au festival, notamment celui de producteur et de décideur, ce qui a également soulevé des inquiétudes quant au potentiel de conflits d’intérêts.

Il ne s’agit pas des premières allégations d’inconduite au Festival de Cannes. En 2018, Mélissa Malinbaum, membre du comité de sélection, a été accusée d’un conflit d’intérêts car elle avait produit un court métrage sélectionné pour le festival. De plus, Dominique Welinski a occupé plusieurs postes au festival, notamment celui de producteur et de décideur, ce qui a également soulevé des inquiétudes quant au potentiel de conflits d’intérêts.

Le producteur de ce film était Guillaume Dreyfus.

Sources:

Historique de l’article Wikipédia (Différence entre les révisions) montrant comment les noms des producteurs n’ont été ajoutés qu’en 2021:

https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=The_Distance_Between_Us_and_the_Sky&diff=1032591270&oldid=904440713

https://www.imdb.com/title/tt10214916/

https://www.imdb.com/title/tt8791506/

https://www.imdb.com/name/nm3187519/

https://www.imdb.com/name/nm3267450/

https://en.wikipedia.org/wiki/The_Distance_Between_Us_and_the_Sky

Commentaires et corrections
Si vous pensez que votre nom ou celui de votre entreprise a été répertorié injustement sur ce site Web, veuillez NOUS CONTACTER.

The post Conflit d’intérêts entache le prix de la Palme d’Or 2019 du court métrage “La distance entre le ciel et nous” de Vasilis Kekatos first appeared on Film Industry Watch.

Evidence suggests a conflict of interest marred the 2019 Cannes Film Festival’s Official Selection for Short Films, and the award itself. The Palme d’Or went to the Greek short film ‘The Distance Between Us and the Sky,’ directed by Vasilis Kekatos, produced by Eleni Kossyfidou and French producer Guillaume Dreyfus.

Editorial note: The facts made on this page are based on public production credits and information, with sources and screenshots provided at the bottom of this page.

Overview

Evidence indicates that the 2019 Cannes Film Festival Official Selection for Short Films, and the awarding of the Short Film Palme d’Or, may have been compromised by undisclosed conflicts of interest and irregular jury conduct.

The Palme d’Or was awarded to The Distance Between Us and the Sky, directed by Vasilis Kekatos, produced by Eleni Kossyfidou, with French producer Guillaume Dreyfus.

At the center of the concerns is the role of Panos H. Koutras, a member of the 2019 Short Film Jury, who has maintained a long-standing professional relationship with Kossyfidou, the producer of the winning film.

Summary of Key Findings

1. A multi-year professional relationship existed between Vasilis Kekatos and Wim Vanacker, a member of the Cannes selection committee, dating back to at least 2018. This relationship included reciprocal professional engagements prior to the 2019 selection.
2. Eleni Kossyfidou, producer of The Distance Between Us and the Sky, is the long-time producer of Panos H. Koutras, a sitting jury member in the competition that awarded the film.
3. Kossyfidou was not introduced at Cannes to other filmmakers as the producer of the film. Her producer credit was added to the film’s Wikipedia page only in 2021, more than two years after the award, raising concerns regarding concealment of material relationships.
4. At a post-festival screening event in Paris, Koutras reportedly told several competing directors that he had “pushed [their] films out of consideration” during jury deliberations.
5. Audio recordings from the same Paris event document:
   • Koutras stating, “as a joke,” that he “could be bribed.”
   • Another director replying, “I told you I don’t have my wallet on me,” followed by “I was wearing a dress.”
   • Koutras stating that he had been “very opposed” to several films and that he was “alone” in those objections.
   • In the same recordings, Koutras explicitly acknowledges opposing other films during deliberations, an admission made in his own voice.
6. These statements support an allegation of manipulation by elimination: rather than solely advocating for a preferred film, Koutras allegedly opposed competing entries one by one until only the film produced by his own producer remained viable for consensus.
7. A broader pattern of opacity is identified:
   • In 2018, a short film (Gabriel) produced by a Cannes selection committee member was selected from over 7,000 submissions.
   • In 2019, another selected short film (Parparim) credited a producer who was also an employee of the Cannes Film Festival.
   • These incidents suggest repeated governance failures across multiple years.
8. Additional concerns involving Wim Vanacker, reported separately, demonstrate recurring issues of transparency involving the same individuals across different institutions and projects.

Conflict of Interest: Jury Member and Producer Relationship

The central undisclosed conflict concerns the relationship between Panos H. Koutras and Eleni Kossyfidou.

Kossyfidou has produced all of Koutras’ feature films since 2004, including:

• Strella
• Xenia
• Dodo

She initially served as production manager on Koutras’ 2004 film Real Life. Their professional partnership spans nearly two decades.

Kossyfidou also produced both of Kekatos’ short films:

• The Silence of the Dying Fish
• The Distance Between Us and the Sky

This creates a direct overlap between:

• a jury member,
• his long-time producer,
• and the winning film.

Such an arrangement presents a clear financial and professional incentive for a jury member to favor a film produced by his own producer, particularly where future funding, prestige, and project development are implicated.

Recorded Statements and Jury Conduct

At a post-Cannes screening event in Paris, Koutras addressed several competing directors. According to witnesses and audio recordings:

• Koutras stated that he had “pushed [their] films out of consideration.”
• He told attendees that he had been “very opposed” to certain films and that he was “alone” in these objections.
• In jury practice, a strong objection by a single juror often renders a film non-viable, as juries tend to converge on consensus rather than confrontation.

In the same recordings:

• Koutras is heard saying that he “could be bribed,” described by him as a joke.
• Another director replies, “I told you I don’t have my wallet on me,” followed by “I didn’t have my phone either.”

These recordings are cited as direct evidence of Koutras’ own account of his actions during deliberations.

Mechanism of Influence: Elimination Rather Than Promotion

There are two recognized ways to influence jury outcomes:

1. Active promotion of a favored film.
2. Systematic elimination of competing films through objection.

The recordings support the latter. By opposing multiple films, Koutras allegedly narrowed the field until consensus could only form around The Distance Between Us and the Sky.

This conclusion is based not on inference, but on Koutras’ own recorded statements.

CRelationship Between Kekatos and Wim Vanacker

Further reporting establishes that the professional relationship between Kekatos, Kossyfidou, and Wim Vanacker predates Cannes 2019.

In 2018:

• Kekatos invited Vanacker to serve as a jury member at the SeaNema Open Air Film Festival, organized by Kekatos on Kefalonia.
• Kossyfidou also participated in the same event.
• Vanacker was at the time Artistic Director of NISI MASA, where Kekatos’ film The Silence of the Dying Fish was presented.

Festival jury participation typically involves compensation, travel, and accommodation. This establishes a material professional benefit conferred one year prior to Cannes 2019.

Industry Context and Broader Implications

According to a European Union survey, 98 percent of Greek citizens believe corruption is widespread in Greece. While this statistic does not establish guilt, it contextualizes public sensitivity to conflicts of interest.

Comparable cases at Cannes include:

• Mélissa Malinbaum, a selection committee member whose produced short film was selected.
• Dominique Welinski, who holds overlapping roles as producer and decision-maker.

These examples reinforce concerns regarding structural governance failures rather than isolated incidents.

Final notes:

The undisclosed relationships, recorded admissions, delayed credit disclosures, and recurring selection irregularities raise serious questions about the integrity of the 2019 Cannes Short Film competition. The evidence presented does not rely on anonymous accusations or speculative interpretation. It consists of:

• documented production histories,
• contemporaneous statements by involved parties,
• and audio recordings in which a jury member describes his own conduct.

Together, these elements warrant scrutiny by the festival, the industry, and the public.

Vasilis Kekatos Biography

Vasilis Kekatos is a Greek film director and screenwriter recognized for his 2019 short film The Distance Between Us and the Sky, which won the Palme d’Or and Queer Palm for best short film at the Cannes Film Festival. His body of work includes The Silence of the Dying Fish (2018) and Retrograde, with his films featured in festivals such as Locarno, Sundance, and Telluride. In addition to filmmaking, Kekatos has worked in art photography, including a cover for Greek Vogue. In 2023, he released the teen drama series Milky Way, and he is in production on his debut feature film Our Wildest Days.

SOURCES:

Our organization is dedicated to unveiling the true decision-making processes and power dynamics within the film industry. The chart below provides a comprehensive summary of these elements. Our goal is to democratize access and provide talented, emerging young filmmakers with the opportunities they rightfully deserve to succeed in the industry.

Feedback and Corrections
If you believe your or company’s name was listed on this website unjustly, please CONTACT US.

Sources:

Wikipedia article history (Difference between revisions) showing how the names of the producers were added only in 2021:

https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=The_Distance_Between_Us_and_the_Sky&diff=1032591270&oldid=904440713

All screenshots takes from public resources:

https://www.imdb.com/title/tt10214916/

https://www.imdb.com/title/tt8791506/

https://www.imdb.com/name/nm3187519/

https://www.imdb.com/name/nm3267450/

https://en.wikipedia.org/wiki/The_Distance_Between_Us_and_the_Sky

https://greekreporter.com/2022/07/20/greeks-believe-corruption-widespread/

The post Conflict of Interest Taints 2019 Cannes Palme d’Or Award for The Distance Between Us and the Sky by Vasilis Kekatos, Guillaume Dreyfus, Eleni Kossyfidou first appeared on Film Industry Watch.

Πρόσωπα κλειδιά που συνδέονται στη βραβευμένη ελληνική ταινία

Σε μια εκπληκτική αποκάλυψη, νέα στοιχεία δείχνουν ότι μια σύγκρουση συμφερόντων αμαύρωσε την Επίσημη Επιλογή Ταινιών Μικρού Μήκους του Φεστιβάλ Καννών 2019 και το ίδιο το βραβείο.

Το Χρυσό Φοίνικς κέρδισε η ελληνική ταινία μικρού μήκους «Η απόσταση ανάμεσα στον ουρανό κι εμάς» σε σκηνοθεσία Βασίλη Κεκάτου, και παραγωγή της Ελένης Κοσσυφίδου. Ο Πάνος Χ. Κούτρας, μέλος της κριτικής επιτροπής ταινιών μικρού μήκους του φεστιβάλ, είχε επαγγελματική σχέση με την Κοσσυφίδου, τουλάχιστον από το 2004, εκείνη είχε αναλαβει παραξωξος όλων των ταινιων του Κούτρα. Με άλλα λόγια, ο επί χρόνια παραγωγός του μέλους της κριτικής επιτροπής και της βραβευμένης ταινίας είναι το ίδιο πρόσωπο.

Η Ελένη Κοσσυφίδου και ο Πάνος Χ. Κούτρας είχαν συμμετάσχει στο παρελθόν στο Φεστιβάλ Κάννών με την μεγάλου μήκους ταινία «Ξένια» (2014), και αργότερα με το «Dodo» (2022). Και οι δύο είναι γνωστά ονόματα στο φεστιβάλ. Με άλλα λόγια, είναι απίθανο το φεστιβάλ να μην γνώριζε αυτή τη σύνδεση μεταξύ τους και είναι λογικό να υποθέσει κανείς ότι ο Κούτρας, δήθεν, προσκλήθηκε ως μέλος της κριτικής επιτροπής για να εξασφαλίσει ότι το βραβείο θα πάει στον Κεκάτο. Σε έναν κλάδο όπου ο νεποτισμός είναι κανονικοποιημένος, το να υποθέσουμε κάτι  διαφορετικό θα ήταν αν μη τι άλλο αφελές.

Επιπλέον, σε μια εκδήλωση στο Παρίσι μετά το φεστιβάλ, ο Κούτρας είπε σε αρκετούς άλλους σκηνοθέτες ότι «πέταξε τις ταινίες τους απο τις λίστες προβολών», οπότε δεν είχαν καμία ευκαιρία άλλα μέλη της κριτικής επιτροπής να μπορέσουν να τις δουν και να τις αξιολογήσουν. Η τοποθέτηση του Κούτρα ως μέλους της κριτικής επιτροπής και όχι ως επικεφαλή της κριτικής επιτροπής, διατηρεί μια εύλογη στάση άρνησης απο τους υπευθυνους του Φεστιβάλ.

Λεπτομέρής παρουσίαση σύγκρουσης συμφερόντων

Η νεοαποκαλυφθείσα σύγκρουση επικεντρώνεται στην Ελένη Κοσσυφίδου, παραγωγό της βραβευμένης ταινίας.

Η Κοσσυφίδου έχει μακροχρόνια επαγγελματική σχέση με τον Πάνο Κούτρα, Έλληνα σκηνοθέτη που υπηρέτησε στην κριτική επιτροπή στο τμήμα «Ταινίες μικρού μήκους» το 2019. Η συνεργασία τους χρονολογείται από το 2004, με την Κοσσυφίδου να είναι παραγωγός όλων των πρόσφατων μεγάλου μήκους ταινιών του Κούτρα, συμπεριλαμβανομένων των “Dodo” (2022), “Xenia” (2014) και “Strella” (2009). Η Κοσσυφίδου αρχικά υπηρέτησε ως Διευθύντρια Παραγωγής για την ταινία του Κούτρα το 2004 “Real Life”.

Συγκεκριμένα, η Κοσσυφίδου είιχε αναλάβει την παραγωγή και των δυο ταινιών του Κεκάτου, τη μικρού μήκους ταινία του 2018 “The Silence of the Dying Fish”, καθώς και τη βραβευμένη με τον Χρυσό Φοίνικα “The Distance Between Us and the Sky”.

Είναι προφανές ότι υπήρχε ξεκάθαρο οικονομικό κίνητρο για τον Κούτρα να απονείμει το βραβείο σε ταινία που είχε για παραγωγό, έναν δικό του παραγωγό, καθώς θα προσελκούσε χρηματοδότηση για μελλοντικά έργα.

Κρυφές συνδέσεις

Η σχέση Κοσσυφίδου, Κούτρα και Κεκάτου δεν αποκαλύφθηκε κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ και ήρθε στο φως της δημοσιότητας μόλις πρόσφατα. Επιπλέον, φαίνεται ότι έγιναν σκόπιμες προσπάθειες να συγκαλυφθεί αυτή η σύνδεση. Το όνομα της Κοσσυφίδου προστέθηκε στη σελίδα της ταινίας στην Wikipedia μόλις στις 8 Ιουλίου 2021 – δύο χρόνια μετά την ολοκλήρωση του Φεστιβάλ – παρά το γεγονός ότι η Κοσσυφίδου ήταν η κύρια παραγωγός της ταινίας, σε μια προφανή πράξη απόκρυψης. Ωστόσο, όπως προαναφέρθηκε, είναι εύλογο να υποθέσουμε ότι η σύνδεση ήταν γνωστή στους ειδικούς του φεστιβάλ.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, πηγές αναφέρουν ότι ο Κούτρας «χαριτολογώντας» είπε στους άλλους σκηνοθέτες που ήταν υποψήφιοι για το βραβείο ότι «θα μπορούσε να δωροδοκηθεί» – ένα σχόλιο που τώρα φαίνεται βαθιά ειρωνικό μετά από αυτές τις αποκαλύψεις.

Μεταφεστιβαλική διαμάχη

Σε μια εκδήλωση μετά το φεστιβάλ στο Παρίσι, ο Κούτρας φέρεται να είπε σε αρκετούς άλλους σκηνοθέτες ότι «πέταξε την ταινία [τους] αδιάφορα». Η απόφαση να βραβευτεί το «The Distance Between Us and the Sky» με τον Χρυσό Φοίνικα εξέπληξε τους παρευρισκόμενους και τους κινηματογραφιστές, καθώς η ταινία θεωρήθηκε ευρέως ως μια από τις πιο αδύναμες συμμετοχές στην κατηγορία.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα εκπληκτικό 98% των Ελλήνων πολιτών πιστεύει ότι η διαφθορά είναι «ευρέως διαδεδομένη» στη χώρα τους, σύμφωνα με την τελευταία έρευνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το θέμα.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:

Χάρη στη συνεισφορά των αναγνωστών, αποκαλύφθηκε ότι η σχέση μεταξύ του Επιτρόπου Επιλογής του Φεστιβάλ Καννών Wim Vanacker, και του νικητή του Χρυσού Φοίνικα 2019 Βασίλη Κεκάτου και της παραγωγού της ταινίας, Ελένης Κοσσυφίδου, η οποία είναι επίσης παραγωγός του μέλους της κριτικής επιτροπής του Φεστιβάλ Καννών Πάνου Χ. Κούτρα, χρονολογείται από το 2018, όταν ο Κεκάτος είχε προσκαλέσει τον Vanacker να υπηρετήσει ως μέλος της κριτικής επιτροπής στο δικό του SeaNema Open Air Film Festival, μαζί με την Κοσσυφίδου.

Όπως αναλύεται στο Wim Vanacker, Ben Vandendaele – NISI MASA σύγκρουση συμφερόντων, ο Κεκάτος είχε συμμετάσχει στο NISI MASA με την ταινία μικρού μήκους του 2018 «The Silence of the Dying Fish», την παραγωγή της οποίας είχε πάλι αναλάβει  η Κοσσυφίδου, όταν ο Vanacker υπηρετούσε ως Καλλιτεχνικός Διευθυντής του οργανισμού. Σύμφωνα με το παρακάτω άρθρο του 2018, ο Κεκάτος είχε προσκαλέσει τον Vanacker να υπηρετήσει ως μέλος της κριτικής επιτροπής σε ένα φεστιβάλ που είχε οργανώσει και ηγηθεί στο νησί της Κεφαλονιάς, ένα φεστιβάλ που διεξήχθη για τέσσερα χρόνια, αλλά δεν πραγματοποιήθηκε ξανά ύστερα από τη νίκη του Κεκάτου το 2019.

Το Χρυσό Φοίνικα κέρδισε η ελληνική ταινία μικρού μήκους «Η απόσταση ανάμεσα στον ουρανό κι εμάς» σε σκηνοθεσία Βασίλη Κεκάτου, και παραγωγή της Ελένης Κοσσυφίδου. Ο Πάνος Χ. Κούτρας, μέλος της κριτικής επιτροπής ταινιών μικρού μήκους του φεστιβάλ, είχε επαγγελματική σχέση με την Κοσσυφίδου, τουλάχιστον από το 2004, εκείνη είχε αναλαβει παραξωξος όλων των ταινιων του Κούτρα. Με άλλα λόγια, η επί χρόνια παραγωγός του μέλους της κριτικής επιτροπής και της βραβευμένης ταινίας είναι το ίδιο πρόσωπο.

Επιπτώσεις για την ακεραιότητα του κλάδου και του Φεστιβάλ

Αυτή η άγνωστη σύγκρουση εγείρει σοβαρά ηθικά ερωτήματα σχετικά με τη διαδικασία επιλογής και βράβευσης ταινιών του Φεστιβάλ Καννών. Σε μια εκδήλωση υψηλού προφίλ όπου εκατοντάδες κινηματογραφιστές διαγωνίζονται για διακρίσεις κύρους, η ανάγκη για αμερόληπτη κρίση είναι πρωταρχικής σημασίας.

Υπενθυμίζουμε στους αναγνώστες μας την περίπτωση της Mélissa Malinbaum – μέλους της επιτροπής επιλογής του Φεστιβάλ Καννών που είχε δημιουργήσει μια ταινία μικρού μήκους που επιλέχθηκε στο φεστιβάλ, και του Dominique Welinski που έχει επίσης πολλούς ρόλους, ως παραγωγός και υπεύθυνος λήψεως αποφάσεων, σε κάτι που μοιάζει σαν μια σύγκρουση συμφερόντων για το φεστιβάλ και τη βιομηχανία γενικότερα.

Γάλλος παραγωγός της ταινίας ήταν ο Γκιγιόμ Ντρέιφους.

Εάν έχετε περισσότερες πληροφορίες για αυτήν την ιστορία, ή οποιαδήποτε άλλη ιστορία της ελληνικής ή ευρωπαϊκής κινηματογραφικής βιομηχανίας, ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ.

Ο οργανισμός μας είναι αφοσιωμένος στην αποκάλυψη των πραγματικών διαδικασιών λήψης αποφάσεων και της δυναμικής ισχύος στη βιομηχανία του κινηματογράφου. Το παρακάτω διάγραμμα παρέχει μια περίληψη αυτών των στοιχείων. Στόχος μας είναι να εκδημοκρατίσουμε την πρόσβαση και να παρέχουμε σε ταλαντούχους, αναδυόμενους νέους κινηματογραφιστές τις ευκαιρίες που δικαιωματικά τους αξίζουν για να επιτύχουν στον κλάδο.

Feedback and Corrections
If you believe your or company’s name was listed on this website unjustly, please CONTACT US.

Sources:

Wikipedia article history (Difference between revisions) showing how the names of the producers were added only in 2021:

https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=The_Distance_Between_Us_and_the_Sky&diff=1032591270&oldid=904440713

All screenshots takes from public resources:

https://www.imdb.com/title/tt10214916/

https://www.imdb.com/title/tt8791506/

https://www.imdb.com/name/nm3187519/

https://www.imdb.com/name/nm3267450/

https://en.wikipedia.org/wiki/The_Distance_Between_Us_and_the_Sky

https://greekreporter.com/2022/07/20/greeks-believe-corruption-widespread/

The post Σύγκρουση συμφερόντων αμαυρώνει το βραβείο Χρυσού Φοίνικα του Φεστιβάλ Καννών για το 2019 για την ελληνική ταινία μικρού μήκους Η απόσταση ανάμεσα στον ουρανό κι εμάς του Βασίλη Κεκάτου. first appeared on Film Industry Watch.